Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bal dudaktan zemzem suyu akıyor,
İçimde ateşi beni yakıyor,
Dikmiş gözlerini bana bakıyor,
Güzel ceylan gözlü geline bakın.

Sarmaş dolaş olurmusun beninen,

Geliş gidiş asıl iki kapıdan,
İnsan fani dünya sağlam yapıdan,
Kurtulamaz boran kıştan tipiden,
Gelen şaşkın giden yolu şaşırmış.

Dünya fani dünya duy be havalı,

Otlatırdık kıraç dağda koyunu,
Oynaridik çelik çomak oyunu,
Çok özledim köyüm soğuk suyunu,
Güzeldi o günler gelmez bir daha.

Lezzet kataridi sabah çorbası,

Yalanı olmayan dolanı olmayan,
Her zaman dostluktan geri kalmayan,
Dedikodu koğu gıybet bilmeyen,
Ben her zaman gerçek dostu ararım.

Yalancının dostluğu sürer pazara,

Dar gününde kimse bakmaz yüzüne,
Karşılıkta veren olmaz sözüne,
Dertler bitmez yol alırsın hüzüne,
Dar gününde hal hatır soran olmaz ki.

Görür gözün şaşırırsın şaşarsın,

Yerinirdim can ciğerim var diye,
Dost bulunmaz doğru dürüst harbiye,
Nerde hani eski talim terbiye,
Düşman olan dostu sonra tanıdım.

Herşey gelir başa hayat çarkında,

Ayıran var ise saçlıyı kelden,
Arsız söz dinlemez ne gelir elden,
Helede ben olur olmaz her kuldan,
Dostumda olsa böyle kuldan soğurum.

Dost olan can dostu ayar bayarsa,

Hele bakın şaşkın garip, halime,
Derdim yazsam yetmez binbir kelime,
Adım adım yaklaşırıız ölüme,
Dünya benden ben dünyadan vazgeçtim.

Biter gariplerin söner umudu,

Fırça atar bana hep afra tafra,
İşi gücü sade sıkı palavra,
Fırtınada dönse düz gelir sahra,
Kim tutarki seni vay Ali ustam.

Ağzında sigara elinde mala,

Belli insim cinsim soyum,
Ben böyleyim değişmez huyum,
Hayat buysa bende buyum,
Ulandığı yerden kopsun.

Duy sen beni duy be sürtük,