Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Can ciğerimde olsa söküp atarım,
Balda olsa yemem zehir yutarım,
Bende insan gibi insan tutarım,
Babamda olsa şerefsizi tanımam.

Gün gelir seninde çıranı yakar,

Aç değildir açık değildir bilinen,
Düşürür seviyeyi küçük dilinen,
Gelirsin gidersin bir gün salınan,
Yarını boş ver sen bu güne bak.

Öküz ne anlarki çünkü yer saman,

TC kalktı gezi parkı yıkıldı,
Dur dedi halk meydanlara döküldü,
Nasıl bir gidişat nasıl akıldı,
Memlekette satılmadık ne kaldı.

Sebeb nede cebiimize göz diktir,

Şeytana uyar yoldan sapar,
Boş meydanda horan teper,
Lanet namert eli öper,
Say say bitmez deyyusları.

Yoktur adam gibi adam,

Şükür olsun bende Allah kuluyum,
Dostlarım kim düşmanım kim biliyim,
Yıkılmadım daha sanma ölüyüm,
Çıkar ahım sana kalmaz akıllı.

Ölmezki insanlık insan olana,

Zalim zorbaların fırsat kapısı,
Sanki onların bu dünyanın tapusu,
Düşman oldu dostlarımın hepisi,
Şans kaderim gülmeyince gülmüyor.

Hainlerin rast geliyor her işi,

Sağına soluna bir bak,
Durup alsan nolur bunak,
Hey sonradan görme dönek,
Kaldırımlar şahit oldu.

Bugün bana yarın sana,

Belli insim cinsim soyum,
Ben böyleyim değişmez huyum,
Hayat buysa bende buyum,
Ulandığı yerden kopsun.

Duy sen beni duy be sürtük,

Merak ediyorsan tarihe bir bak,
Her Türk çoçuğunun alnı açık yüzü ak,
Gece gündüz her akşam ve her sabah,
Ölsede unutulmaz Türk'ün destanı.

Kışta fırtınada tipi doluda,

Fırça atar bana hep afra tafra,
İşi gücü sade sıkı palavra,
Fırtınada dönse düz gelir sahra,
Kim tutarki seni vay Ali ustam.

Ağzında sigara elinde mala,