Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Önce akıllı ol sözümü dinle,
Bir ömür geçirdin benimle benle,
İstersen ölümede giderim senle,
Ah Şehriban senin derdin bitmezmi.

Nedense zopr geçer inneden iplik,

Gebze ile İstanbul'un arası,
Yaşanacak cennet mekan burası,
Merak ediyorsan eğer neresi,
Gel gör gözlerinle Çayırova'yı.

Ben Olurum harbi insanın kölesi,
İşinde kalbinde yoksa hilesi,
Eskiden derlerdi oldum delisi,
Sonundan görmeler şimdi buldum delisi.

Paran varsa paran kendine hayırın,

Bu dünyada çare yoktur ölüme,
Ölüm olmasa güçmü yeter zalime,
Çok çektim zalimden bak şu halime,
Kapalı kapılar ardında kaldım.

Nere gitsem dışlandım temiz özümle,

Gözümde gönlümde başkadır yerin,
Çok özledim seni yaram çok derin,
Bağırsam haykırsam olmaz haberin,
Özledim ben seni vay garip anam.

Anam senini kimse tutmaz yerini,

Şeytandan şeytanın körü,
Bu dünyada ytoktur yeri,
Dünya kurulandan beri,
Şimir gider şimir gelir.

Kör şeytanın kul kölesi,

İnsan bedeninde binbir damarı,
Yüce rabbim bu dünyanın mimarı,
Hiç şaşırma haktan yersen şamarı,
Amacın ne senin bilim inatlı,

Can alması kolay bir can versene,

Bir bilse insanlık her şeye kadil,
İnsana insan gibi davranmaz adil,
El üstünde gezdirirler yalancıyı buda bir ödül,
Ben bizim toplumda bunu farkettim.

Yalancı bir değil binbir yalanla gezer,

Dost görünür dostun yüzüne güler,
Kalbi hesat çoktur böyle adiler,
Aç gözünü daha neler var neler,
Satar seni dar günümde iyi gün dostu.

Te bildiğim fırsat verme nanköre,

Adamı adam etmez dostum kademe,
Şaşkınlığım Adem oğlu Ademe,
Şimdi hak veririm ölen dedeme,
Doğru insan pek bulunmaz bu çağda.

Güvenme kimseye söyleme sırrı,