Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Senide benide yaradan Allah,
Akıllı ol biraz baldırı şallah,
İster inan ister inanma vallah,
Hakkın Divanına geri döneriz.

Dünya canlılara misafir hane,

Adı gizli kalbimde bir güzeli severim,
Görmediğim günü bağrım döverim,
Sırma saçlım vardır diye hep överim,
Hayelimde her cümlemde sen varsın.

Herkes tarafından hergün övülmüş,

Onmadım gülmedim bir gün görmedim,
Direndim hayata geri durmadım,
Desende dörtdörtlük murada ermedim,
Hayat bana küstü bende hayata.

Kimsenin malında gözüm olmadı,

Ben pitbul bilirdim pitlbuldanda öte,
Akıl almaz iki ayaklı toroman ite,
Fırsat verme böyle rezil ibrete,
Sessizce ısırır kaçar toroman.

Bunun gibi çalıp çarpıp yiyemem,

Gider Ata'sının izinden dönmez,
Düşmanı kovmadan cebheden inmez,
Yenilgiyi kabullenmez içine sinmez,
Türk Doğar Türk ölür Türkün çocuğu.

Kutlu bayramlarda yapar şenliği,

Bir kudret vardırki şahlanan atta,
Sevgililer günü on dört şubatta,
Dünyayı verseler değişmem hatta,
Kalbimde özelsin varlığın yeter.

Gülden gülsün çiçeklerden çiçeksin,

Her karnı tok olan değildir zengin,
Sen birde ona sor yüreği yangın,
Bekle bitmez çile zor gelir son gün,
Fakir ve yoksulun zordan zor işi.

Zengin olan harcamaya yer arar,

Şu geniş dünyayı fazla daratma,
Kaprislere girip sorun yaratma,
Çok bilmişlik yapıp çokta sırıtma,
Her şeyin vakti zamana bırak.

Sana düşman dökülenler dilinden,

Kapandı kısmetim bağlandı kolum,
Girdi bir çıkmaza rast geldi yolum,
Düşünürüm ben ne çileli kulum,
Beni bu hallere atan utansın.

Döner kendi halinde değirmen taşı,

Üç günlük ömrümü düşürdü bire,
Çile hayat sonum gidecek nere,
Dırdır eder çene durmaz bir kere,
Bu dünyada nerden çıktın karşıma.

Fakirde olsam ben memnunum halimden,