Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Senide benide yaradan Allah,
Akıllı ol biraz baldırı şallah,
İster inan ister inanma vallah,
Hakkın Divanına geri döneriz.

Dünya canlılara misafir hane,

Adı gizli kalbimde bir güzeli severim,
Görmediğim günü bağrım döverim,
Sırma saçlım vardır diye hep överim,
Hayelimde her cümlemde sen varsın.

Herkes tarafından hergün övülmüş,

Onmadım gülmedim bir gün görmedim,
Direndim hayata geri durmadım,
Desende dörtdörtlük murada ermedim,
Hayat bana küstü bende hayata.

Kimsenin malında gözüm olmadı,

Şu geniş dünyayı fazla daratma,
Kaprislere girip sorun yaratma,
Çok bilmişlik yapıp çokta sırıtma,
Her şeyin vakti zamana bırak.

Sana düşman dökülenler dilinden,

kırdın kanadımı kırdın kolumu,
Hep aldın elimden olan dolumu,
Ters yöne ve sarpa sardın yolumu,
Yakıştımı sana yazık değilmi.

Unuttun insanlığı sevdin parayı,

İnsanlıktan yohsun yüzde yüz muaf,
Şairin sözleri gelmesin tuaf,
Kendini uyanık görürsün sen saf,
Sende bir kelime yazda görelim.

Sen kimsin benimle gır gır geçersin,

Her karnı tok olan değildir zengin,
Sen birde ona sor yüreği yangın,
Bekle bitmez çile zor gelir son gün,
Fakir ve yoksulun zordan zor işi.

Zengin olan harcamaya yer arar,

Bir kudret vardırki şahlanan atta,
Sevgililer günü on dört şubatta,
Dünyayı verseler değişmem hatta,
Kalbimde özelsin varlığın yeter.

Gülden gülsün çiçeklerden çiçeksin,

Kapandı kısmetim bağlandı kolum,
Girdi bir çıkmaza rast geldi yolum,
Düşünürüm ben ne çileli kulum,
Beni bu hallere atan utansın.

Döner kendi halinde değirmen taşı,

Üç günlük ömrümü düşürdü bire,
Çile hayat sonum gidecek nere,
Dırdır eder çene durmaz bir kere,
Bu dünyada nerden çıktın karşıma.

Fakirde olsam ben memnunum halimden,