Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Param pulum ile benden hoşlanan,
Eşten dostan akranlarca taşlanan,
Çıkarına ters düşünce dışlanan,
Bu dünyada benim gibi var mıdır.

Dostluk güzel sevgi saygı hoş sohpet,

Ne kardeşim ne bacım nede çocuklar,
Bu gidişat bu düzen beni gıcıklar,
Çoktur memlekette galleş gancıklar,
Beni benden başka kimse anlamaz.

Her olur olmazı adamdır sandım,

Bu dünyadan başka dünya aramam,
Umutlanıp boş hayeller kuramam,
Ben bir kulum ileriyi göremem,
Bu dünyadan başka dünya tanımam.

Sana bir nasihatim var daha net,

Kuvvetlinin arkasında gezmedim,
Üç kuruş uğruna zayıf ezmedim,
Gerçeklerin kitabına yalan yazmadım,
Senin gibi olmak bana yakışmaz.

Vardır bir lokmanın kırk yıl hatırı,

Ne bilmem beklentin benden,
Haz almadım dünya senden,
Usangındır can bedenden,
Ne olacak benim sonum.

Bıktım candan ettim tövbe,

Dostum başka neyim varki sancıdan,
Göz açamaz kurtulamaz acıdan,
Dışlanırsın hayırsız kardeş bacıdan,
Bir garip Veysel'im bir garip Şükrü.

Ne gelenin olur nede gideni,

Bir söz vardır kendi düşen ağlamaz,
O imiş bu imiş beni bağlamaz,
Anam hariç kimse benim için yürek dağlamaz,
Beni benden başka anlayan olmaz.

Gitti gelmez o iyi gün dostları,

Sen nasıl adamsın nasıl insansın,
Dürüst olki herkes adını ansın,
Lanetsin sen her sözünle yalansın,
Akrabam olmandan utanıyorum.

İnsanlığı ayak altına aldın,

Ulan ben Allah'a değilim karşı,
Sizin geminizde bozuktur çarşı,
Kendi salatalık suratı turşu,
Önce anla sözlerime alınma.

Sen önce stede ismini sabitle,

Benim aklım bana yeterde artar,
Seni dürüstlükte yüzde yüz tartar,
Herhalde dallama suçunu örter,
Hele bak şu bana akıl verene.

Fırsat bulsa nankör asla etmez af,