Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Görer gözlerimiz tanık istemez,
Meydan haksızındır kimse sus demez,
Suçlunun üstüne kimse gidemez,
Kuvvetliye kimse karşı koyamaz.

Dinmiyor sancılar halimiz naçar,

Lapa lapa yağdı her taraf doldu,
Çocuklar soluğu dışarda aldı,
Kar topu oynamak eğlence oldu,
Kocaeli'yle İstanbul'a kar yağdı.

Sekiz ocak yıl ikibin onüç,

Bilmemki ben kime nettim neyledim,
Yoksa kalpler kırıp kemmi söyledim,
Gide gide uçurumu boyladım,
İki yakam bir araya gelmez bir türlü.

Bitmez dert kederim çileli başım,

Seviyorsam kalpten kimseye vermem,
Vakti geçmiş solmuş gülü hiç dermem,
Güzeller bir güldür severim durmam,
İncitmem tomurcuk gülü koklarım.

Has güller kalbimin köşkünde açar,

Dünya derler herkes geçer buradan,
Elbet vardır yeri göğü yaradan,
Varsa inat edip hüküm yürüden,
İnkârcının iki gözü kör olur.

Yüce Allah bir takarsa kafayı,

Kimse anlamaz dertlilerin derdinden,
Kediler Aslanı kovar yurdundan,
Düşünürüm her olayın ardından,
Ne kadar zor insanlarla uğraşmak.

Yoktur gam kederi yoktur tasası,

Sensiz dünyam her gün döner zehire,
Yanar tüter katlanamam kahire,
Ömür boyu senle gidem ahire,
Benim canım gülüm gel hoş bakışlım.

Gece gündüz hep hayalimde yaşarım,

Atar tutar nefret eder geriden,
Gıybet yapar hi ayrılmaz sürüden,
Her işini el altından yürüden,
Bir türlü insanları anlayamadım.

Yanar döner iki yüzlü canavar,

Rezilik diz boyu almış yürümüş,
Bir zamanlar Dedem Babam kör imiş,
Mecbur hayat bu kadarmı zor imiş,
Dünyanın çilesi bizemi kalmış.

Anlaki Dünyada insanlık bitmiş,

Sen her şeyi bu günemi sakladın,
Konuş konuş bitmez kendini akladın,
Hem kendini hemde beni şokladın,
Paşa amca böyle kurşun olurmu.

Bir büyük olarak verdin öğüdü,