Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ne yokluktan dostum nede varlıktan,
Sanki çıkacakmış gibi darlıktan,
Kara cahillikten bence körlükten,
Üç kuruş uğruna takla atan çok.

Dürüst aç kalsada yer acı soğan,

Gerçek ismi rıza lakabı şirin,
La derse lo demez sohpeti derin,
Siz şirin babayı şaire sorun,
Bu şiirim sana duy şirin baba.

Teşekkür et celal gibi nankör kediye,

Acınacak haldeyim bak şu halime,
İsyanım anamı alan ölüme,
Öksüzlük çok zordur garip kelime,
Yoktur Anam Babam bende öksüzüm.

Direndim hayata boyun eğmedim,

Ne bir faydası var ne bir yararı,
Hainler anlamaz ömre zararı,
Seyrettim alemi verdim kararı,
Bu dünya tersine dönermi döner.

Gider isen kör şeytanın izinden,

Benim derdim bana yeterde artar,
Gariplerin hatasını kim örter,
Beni içten içten gıdıklar dürter,
Yeter gayrı git başımdan kör şeytan.

Haramdan uzağım helal yiyorum,

Akşam başka sabah başka konuşma,
Durduk yere kör şeytana dönüşme,
Mert dururken namert ile tanışma,
Ayılda gel Öyle konuş benimle.

Sarhoşta olsan bile iki yüzlü olma,

Seven sevdiğine olur kıymetli,
Görmediğim günü dertliyim dertli,
Ötmez bülbülleri virane yurtlu,
Canım mühür gözlüm bıldırcın etlim.

Karganın yavrusu kendine şahan,

Bir varlık üstüne bin varlık kattı,
Hakkımı isteyince çamura yattı,
Kardeş dedim güvendim beni aldattı,
Çıkarına ters düşünce böyle oldu.

Alnım açık gezerim ak yüzümle,

Olsa dünya başında taç,
Fark eder yaşla kuru ağaç,
Ne kadar kaçarsanda kaç,
Bir gün ölüm tanır seni.

Gamsız insanlar can adar,

Bende harbi dürüst insanı severim
Sağlığımda it kadarda yoktu değerim,
En yakın dostlarım canım ciğerim,
Ben ölünce gram gram yediler.

Beni hiçe sayıp mevsimeyenler,