Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ne yokluktan dostum nede varlıktan,
Sanki çıkacakmış gibi darlıktan,
Kara cahillikten bence körlükten,
Üç kuruş uğruna takla atan çok.

Dürüst aç kalsada yer acı soğan,

Gerçek ismi rıza lakabı şirin,
La derse lo demez sohpeti derin,
Siz şirin babayı şaire sorun,
Bu şiirim sana duy şirin baba.

Teşekkür et celal gibi nankör kediye,

Ne bir faydası var ne bir yararı,
Hainler anlamaz ömre zararı,
Seyrettim alemi verdim kararı,
Bu dünya tersine dönermi döner.

Gider isen kör şeytanın izinden,

Acınacak haldeyim bak şu halime,
İsyanım anamı alan ölüme,
Öksüzlük çok zordur garip kelime,
Yoktur Anam Babam bende öksüzüm.

Direndim hayata boyun eğmedim,

Benim derdim bana yeterde artar,
Gariplerin hatasını kim örter,
Beni içten içten gıdıklar dürter,
Yeter gayrı git başımdan kör şeytan.

Haramdan uzağım helal yiyorum,

Bir varlık üstüne bin varlık kattı,
Hakkımı isteyince çamura yattı,
Kardeş dedim güvendim beni aldattı,
Çıkarına ters düşünce böyle oldu.

Alnım açık gezerim ak yüzümle,

Olsa dünya başında taç,
Fark eder yaşla kuru ağaç,
Ne kadar kaçarsanda kaç,
Bir gün ölüm tanır seni.

Gamsız insanlar can adar,

Kimseden yemedim ekisli ekmek,
Yiğide yakışan çileyi çekmek,
Senin için değmez göz yaşı dökmek,
Lanet sensiz yaşamaya razıyım.

Eğer mert insansan var ise yürek,

Can dostum der iç bağrına basarsın,
Her söylediği söze kulak asarsın,
Sonra pişman olur ve kan kusarsın,
Her olur olmaza kucak açılmaz.

Önce dostum deyip verir güveni,

çocuk ama bunlar şeytandan usta,
Beyinsiz misali kafadan hasta,
Alırsan kaideye bunları kalırsın pusta,
Maytap geçer benle küçük budala.

Azgın nesil törpüsüz uzak törpüye,