Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Madem ki gelmişim ben bu dünyaya,
Yok olsun yalanlar nedendr niye,
Hiç demem ki aka karadır diye,
Kuldan değil ben Allah'tan korkarım.

Gün doğar gün batar bir gün misali,

Bir insan dünyaya geldiyse meğer,
Dost olur dostluğa boynunu eğer,
Şimdikiler para mal mülkü sever,
İnsanlığı örnek alsın isterim.

Neler vardır daha daha niceler,

Yok olsun karanlık olsun aydınlık,
Sevgi, saygı yok olmasın saygınlık,
Unut kin, kibiri düşünme kıllık,
Biz insanız bize gülmek yakışır.

Yer yok içimizde aklı kaçığa,

Kendi bal, börek yer biz ise yavan,
Beş lira olur mu bir kilo soğan,
Duymaz isyanımı bizim Erdoğan,
hiç oldunmu benim gibi iş bakan.

Sattı dereleri, sattı çayları,

Aldanmış aşkına olmuş kul köle,
Garip Veyselimi düşürmüş dile,
Bırakıpta gittin ne geçti ele,
Nankörleri adam sanmış Veyselim.

Adadım kendimi aşkın yoluna,

Gel zaman git zaman geldik bugüne,
Alıştık biz varlık ile yoğuna,
Fakir yine fakir zengin övüne,
Kim ölüpte kime kalır yarınlar.

Yedik,içtik konduk göçtük eğlendik,

Umduğumu değil bulduğumu yedim,
Zaman geldi kaçtı düzenim tadım,
Ölümden sonrası silindi adım,
Üç günlük dünyaya olduk misafir.

Söz geçmezse çoluk, çocuk, karıya,
Üzüntüden ömür gelir yarıya,
Şeytanın şerrinden Allah koruya,
Sebebi bu bundan kula kul oldum.

Zaman azgın zaman bitmez nankörler,

Bir çift öküz koştum bayır, tarlaya,
Öküz ağlar,tarla ağlar, çit ağlar.
Tarla serttir öküzlerim zorluya,
Tarla ağlar,öküz ağlar, çit ağlar.

Olmasa olmuyor muhanet çetin,

Zenginde misafir,fakirden uzak,
Fırsatçıya fırsat masuma tuzak,
Yalancıyı anlı açık yüzü ak,
Haklıya haksızca bağıran para.