Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Cahilin azgını şımarık tipli,
Anla ki halinden sonundan görme.
Benliğini yitirmiş sosyete kepli,
Anla ki halinden sonundan görme.

Adeti,töreyi,ananesini,

Güneşi yok eder suçlu der aya,
Bilim inatlılar gider uzaya,
Hak ettik biz yağsa taş ile kaya,
Hey gayretli sen uzayda ne buldun.

Kurutursun ovaları dağları,

Aç kalınca tava dibi yalayan,
Dağ başında kodlamalı meleyen,
Toplum yüz karası adamım diyen,
Gezer sinsi sinsi sütçü kediler.

Yakışmaz insana böyle yaşamak,

Umduğumu değil bulduğumu yedim,
Zaman geldi kaçtı düzenim tadım,
Ölümden sonrası silindi adım,
Üç günlük dünyaya olduk misafir.

Söz geçmezse çoluk, çocuk, karıya,
Üzüntüden ömür gelir yarıya,
Şeytanın şerrinden Allah koruya,
Sebebi bu bundan kula kul oldum.

Zaman azgın zaman bitmez nankörler,

Bir çift öküz koştum bayır, tarlaya,
Öküz ağlar,tarla ağlar, çit ağlar.
Tarla serttir öküzlerim zorluya,
Tarla ağlar,öküz ağlar, çit ağlar.

Olmasa olmuyor muhanet çetin,

Zenginde misafir,fakirden uzak,
Fırsatçıya fırsat masuma tuzak,
Yalancıyı anlı açık yüzü ak,
Haklıya haksızca bağıran para.

Sıkışınca bunalınca kudurur,
Kendisine bundan köpek dedirir,
Isıramaz ama havlayıp durur,
Sahibine kuyruk sallayan köpek.

Meşhur olur adananın fellağı,

Seçim gelir kağı kapı oy ister,
Seçimden sonrası olur gangıster,
Konuşturmaz, fazla konuşma sus der,
Yemin olsun ben bu işe şaşırdım.

Oy zamanı özel halktan biriyim,

Her nerye gitsem deli doludur,
Delide akıllıda Allah kuludur,
Gelen deli gidende ondan delidir,
EL deliye hasret bizde akıllıya.

Eşeğin sırtındaki semer kamiştir,