Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Umduğumu değil bulduğumu yedim,
Zaman geldi kaçtı düzenim tadım,
Ölümden sonrası silindi adım,
Üç günlük dünyaya olduk misafir.

Söz geçmezse çoluk, çocuk, karıya,
Üzüntüden ömür gelir yarıya,
Şeytanın şerrinden Allah koruya,
Sebebi bu bundan kula kul oldum.

Zaman azgın zaman bitmez nankörler,

Eşşekler arısı soksun diline,
Sıcak su katmayın itin yalına,
Verselerde diplomanı eline,
Okuyupta sen kendini ne sandın.

Gerçek insan kalpte sahip bilgiye,

Sıkışınca bunalınca kudurur,
Kendisine bundan köpek dedirir,
Isıramaz ama havlayıp durur,
Sahibine kuyruk sallayan köpek.

Meşhur olur adananın fellağı,

Rekabetle senin ile yarışır,
Dedikodu yalanlara karışır,
Gider senin düşmanınla barışır,
Nispet yapar yoldan sapar nankörler.

Nerde kaldı dünki iyilik nerde,

Daha küçük körpe kuzu yeğenim,
Akıllı afacan kaynadı kanım,
Sevgiyi saygıyı unutma canım,
Çalış sen dersine unutma MERTCAN.

Karşı gelme saygı göster anana,

Dünya hayatında bak şu fasıla,
Edep erkân hiç uymadın usule,
Örnek olman gerekirken nesile,
Geldin gidiyorsun körü körüne.

Gülü attın hep kokladın dikeni,

Dökülmüş dişleri bükülmüş beli,
Bir bilse kendini yaşayan ölü,
Ben deyim boş kafa sende de deli,
Akıllanmaz büyük dil olan insan.

Havası havalı keman ile yayı,

Yok olsun karanlık olsun aydınlık,
Sevgi, saygı yok olmasın saygınlık,
Unut kin, kibiri düşünme kıllık,
Biz insanız bize gülmek yakışır.

Yer yok içimizde aklı kaçığa,

Her nerye gitsem deli doludur,
Delide akıllıda Allah kuludur,
Gelen deli gidende ondan delidir,
EL deliye hasret bizde akıllıya.

Eşeğin sırtındaki semer kamiştir,