Aptal kızım seninle evlenen yanar,
Seni ehli kamil bir bayan sanar,
Ukalalık sende marifet hüner,
İnsanlıktan yoksun kör aptal kızım.
Aptalın kızın adı Feyza Kayadır,
Dost dediğim iç bağrıma bastığım,
Bana düşman olduğu benim yastığım,
Bazen kederlenip bazen küstüğüm,
Senin için değmez anladım dünya.
Terazi değilim tartıp alayım,
Geldim gördüm seni yendim diyemem,
Helal durur iken haram yiyemem,
Zalimleri zorbaları hiç sevmem,
Fani dünya senden birşey anlamam.
Hainlere verdin cennet sarayı,
Hep geldin üstüme kasavet çektim,
Ağladım gözyaşım toprağa döktüm,
Yalan değil dünya ben senden bıktım,
Ben sana kendimi anlatamadım.
Bırakmaz yakamı vay zalim kader,
Bir kız kardeş dördü erkek,
Hep derler Veysele ürkek,
Dobra sözlü değil korkak,
İnsan olan kör olmaz ki.
Yalancının kör meydanı,
İnsanlar acayip düzen acayip,
Nerde eski insanlık kayıptır kayıp,
Asgari ücret çok az olmazki ayıp,
Yokluğa açlığa can mı dayanır.
Bilim inatlıdan kimyasal güçler,
Bırakın Dünyayı kendi haline,
Havasına rüzgarına yeline,
Ateş koru karıştırma külüne,
Şu güzelim Dünya zindan olmasın.
Herkes gözün açsın gerçeği bilsin,
Küçüklük büyüklük değildir yaşta,
Mantığı akılı ararsan başta,
Hak bende ademde arama taşta,
Düşün ki özünle büyük adamsın.
İyileri ayıklayıp seçelim,
Bolluk bereketin olduğu çağda,
Köy değil şehirde değildir dağda,
İnsanlık çığırdan çıkmış ne fayda,
Yok olmuş insanlık buna üzgünüm.
Şu imiş, bu imiş insan ayırmam,
İnsanlık yolunda yürürüm durmam,
Nerelisin diye asla hiç sormam,
Yücel Abim neden bana darılmış.
Kalbimde, özümde insanlık derin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!