Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bir kız kardeş dördü erkek,
Hep derler Veysele ürkek,
Dobra sözlü değil korkak,
İnsan olan kör olmaz ki.

Yalancının kör meydanı,

Şu imiş, bu imiş insan ayırmam,
İnsanlık yolunda yürürüm durmam,
Nerelisin diye asla hiç sormam,
Yücel Abim neden bana darılmış.

Kalbimde, özümde insanlık derin,

İstemem seyahat var ise hayat,
Var ise bir lezzet var ise bir tat,
Sevene sevilmek sevmekte sanat,
Gönlüm isteği başkadır başka.

Olmasın ekmeğim olmasın suyum,

Bende şu dünyaya gelmişim fakir,
Yinede halime ederim şükür,
Yoksulluk üstümde gölge bırakır,
Görmez bizi dümdüz geçer bayramlar.

Uzak eşim dostum vermez bir selam,

Karı koca Bektaş ile Civana,
Cantı kırık Bektaş hepten divane,
İkiside benzer acı soğana,
Ayı tipli Bektaş cantı kırığım.

Dersin Bektaş neden cantı kırıktır,

Gözünün yaşıyla gezip dolaşan,
Yolunu kaybetmiş tersine koşan,
Oturmuş bir yerde dertle dalaşan,
Bir garip görürsen beni hatırla
.
Kalmamış takatı kalmamış feri,

Yetti artık yetti ömür kocadan,
Farkı yoktur muska yazan hocadan,
Hazin hüzün garip halim niceden,
Atılmaz satılmaz benim başımdan.

Hiç durmaz çenesi borazan kaval,

Bu kahpe dünyayı sanmaki baki,
Şaşırmaz eceli ölümdür hakı,
Kendin götürürsün günahı yükü,
Sende geleceksin benim peşimden.

Hak yarattı Adem oğlu Ademi,

Benden selam olsun kanlı Sivas'a,
Ne deyim Çorum'a, kanlı Maraş'a,
93 Temmuzu boğulduk yasa,
Keşke sen Sivas'lı olmasan Aysel.

Han gıda dondurma sanada kalmaz,
Çok uğraşma patron kıymetin bilmez,
İnsan olan insan kula kul olmaz,
Ümitlenme boşa baldızım Suna.

Hastalansan izin almak güç olur,