Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bu dünyada iki çeşit aptal var,
Bir ser çeşmeli diğeri davar,
Şeytandan şeytandır şeytanı kovar,
Görmez hiç kimseyi kör olur aptal.

Serinden aptala oluurm hasta,

Aptal kızım seninle evlenen yanar,
Seni ehli kamil bir bayan sanar,
Ukalalık sende marifet hüner,
İnsanlıktan yoksun kör aptal kızım.

Aptalın kızın adı Feyza Kayadır,

Hep geldin üstüme kasavet çektim,
Ağladım gözyaşım toprağa döktüm,
Yalan değil dünya ben senden bıktım,
Ben sana kendimi anlatamadım.

Bırakmaz yakamı vay zalim kader,

Dost dediğim iç bağrıma bastığım,
Bana düşman olduğu benim yastığım,
Bazen kederlenip bazen küstüğüm,
Senin için değmez anladım dünya.

Terazi değilim tartıp alayım,

Geldim gördüm seni yendim diyemem,
Helal durur iken haram yiyemem,
Zalimleri zorbaları hiç sevmem,
Fani dünya senden birşey anlamam.

Hainlere verdin cennet sarayı,

Bir kız kardeş dördü erkek,
Hep derler Veysele ürkek,
Dobra sözlü değil korkak,
İnsan olan kör olmaz ki.

Yalancının kör meydanı,

Yaklaşır yanına güler yüzüne,
Yanar döner güven olmaz sözüne,
Güvenim yok erkeğine kızına,
Dost zannetme seni satar galleşler.

Yüz verirsin önce senle tanışır,

Vatan bizim,bayrak bizim,yurt bizim,
Kardeşçe yaşamak varken ne lüzum,
Bazı dürzülere benim bu sözüm,
Şu vatan haini dürzüye bakın.

Oyla alır iktidarlık zorunu,
Bugün böyle nasıl olur yarını,
Vesselam ki çözemedik sırını,
Gidenide aynı, gelende aynı.

Tellal olur, ahkem keser boşuna,

Şu imiş, bu imiş insan ayırmam,
İnsanlık yolunda yürürüm durmam,
Nerelisin diye asla hiç sormam,
Yücel Abim neden bana darılmış.

Kalbimde, özümde insanlık derin,