Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bugün değil yarınlar umutsuz,
Olmayınca olmaz yuvasız, yurtsuz,
Ağanın ağzından çıkacak bir söz,
Ağadan gelecek sözü bekleriz.

Dostuma can bağışladım olmadı,
Ne yaptımsa kıymetimi bilmedi,
Çok uğraştım ama yola gelmedi,
Dedikodu her kafadan söz geldi.

Kendimi yoluna paspas eyledim,

Cahilin azgını şımarık tipli,
Anla ki halinden sonundan görme.
Benliğini yitirmiş sosyete kepli,
Anla ki halinden sonundan görme.

Adeti,töreyi,ananesini,

Sıkışınca bunalınca kudurur,
Kendisine bundan köpek dedirir,
Isıramaz ama havlayıp durur,
Sahibine kuyruk sallayan köpek.

Meşhur olur adananın fellağı,

Seçim gelir kağı kapı oy ister,
Seçimden sonrası olur gangıster,
Konuşturmaz, fazla konuşma sus der,
Yemin olsun ben bu işe şaşırdım.

Oy zamanı özel halktan biriyim,

Güneşi yok eder suçlu der aya,
Bilim inatlılar gider uzaya,
Hak ettik biz yağsa taş ile kaya,
Hey gayretli sen uzayda ne buldun.

Kurutursun ovaları dağları,

Rekabetle senin ile yarışır,
Dedikodu yalanlara karışır,
Gider senin düşmanınla barışır,
Nispet yapar yoldan sapar nankörler.

Nerde kaldı dünki iyilik nerde,

Dökülmüş dişleri bükülmüş beli,
Bir bilse kendini yaşayan ölü,
Ben deyim boş kafa sende de deli,
Akıllanmaz büyük dil olan insan.

Havası havalı keman ile yayı,

Dünya hayatında bak şu fasıla,
Edep erkân hiç uymadın usule,
Örnek olman gerekirken nesile,
Geldin gidiyorsun körü körüne.

Gülü attın hep kokladın dikeni,

Madem ki gelmişim ben bu dünyaya,
Yok olsun yalanlar nedendr niye,
Hiç demem ki aka karadır diye,
Kuldan değil ben Allah'tan korkarım.

Gün doğar gün batar bir gün misali,