Bir insan dünyaya geldiyse meğer,
Dost olur dostluğa boynunu eğer,
Şimdikiler para mal mülkü sever,
İnsanlığı örnek alsın isterim.
Neler vardır daha daha niceler,
Rekabetle senin ile yarışır,
Dedikodu yalanlara karışır,
Gider senin düşmanınla barışır,
Nispet yapar yoldan sapar nankörler.
Nerde kaldı dünki iyilik nerde,
Dökülmüş dişleri bükülmüş beli,
Bir bilse kendini yaşayan ölü,
Ben deyim boş kafa sende de deli,
Akıllanmaz büyük dil olan insan.
Havası havalı keman ile yayı,
Dünya hayatında bak şu fasıla,
Edep erkân hiç uymadın usule,
Örnek olman gerekirken nesile,
Geldin gidiyorsun körü körüne.
Gülü attın hep kokladın dikeni,
Madem ki gelmişim ben bu dünyaya,
Yok olsun yalanlar nedendr niye,
Hiç demem ki aka karadır diye,
Kuldan değil ben Allah'tan korkarım.
Gün doğar gün batar bir gün misali,
Daha küçük körpe kuzu yeğenim,
Akıllı afacan kaynadı kanım,
Sevgiyi saygıyı unutma canım,
Çalış sen dersine unutma MERTCAN.
Karşı gelme saygı göster anana,
Aç kalınca tava dibi yalayan,
Dağ başında kodlamalı meleyen,
Toplum yüz karası adamım diyen,
Gezer sinsi sinsi sütçü kediler.
Yakışmaz insana böyle yaşamak,
Yok olsun karanlık olsun aydınlık,
Sevgi, saygı yok olmasın saygınlık,
Unut kin, kibiri düşünme kıllık,
Biz insanız bize gülmek yakışır.
Yer yok içimizde aklı kaçığa,
Dosta düşman olur geçer cepheye,
Sanki dünya onun sahip tapuya,
İş işten geçince döner sıpaya,
Üç günlük dünyada çok yüz karası
Yüze güler dosta çelmeler takar,
Unutma dünyada dostluk hatırı,
Oku sana yazdım ben bu satırı,
Dünya nefret kokar bundan ötürü,
Gel unutma uğra bana yol üstü.
Dünya çile ile ölüm kokuyor,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!