Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Kara kaşı sırma saçı gözleri,
Herkes sever güzel yosma kızları,
Olsada inadı olsa nazları,
Tatlı dili güzeller pek hoş olur.

Güzel bir içim su dolsun testime,

Helalını sokar çarşaf altına,
Pişkinliği dolar ile altına,
Halkın arasında dinmez fırtına,
Yine dondan dona giren hacıdır.

Daha küçük körpe kuzu yeğenim,
Akıllı afacan kaynadı kanım,
Sevgiyi saygıyı unutma canım,
Çalış sen dersine unutma MERTCAN.

Karşı gelme saygı göster anana,

Rekabetle senin ile yarışır,
Dedikodu yalanlara karışır,
Gider senin düşmanınla barışır,
Nispet yapar yoldan sapar nankörler.

Nerde kaldı dünki iyilik nerde,

Dökülmüş dişleri bükülmüş beli,
Bir bilse kendini yaşayan ölü,
Ben deyim boş kafa sende de deli,
Akıllanmaz büyük dil olan insan.

Havası havalı keman ile yayı,

Eşşekler arısı soksun diline,
Sıcak su katmayın itin yalına,
Verselerde diplomanı eline,
Okuyupta sen kendini ne sandın.

Gerçek insan kalpte sahip bilgiye,

Yok olsun karanlık olsun aydınlık,
Sevgi, saygı yok olmasın saygınlık,
Unut kin, kibiri düşünme kıllık,
Biz insanız bize gülmek yakışır.

Yer yok içimizde aklı kaçığa,

Kendi bal, börek yer biz ise yavan,
Beş lira olur mu bir kilo soğan,
Duymaz isyanımı bizim Erdoğan,
hiç oldunmu benim gibi iş bakan.

Sattı dereleri, sattı çayları,

Aldanmış aşkına olmuş kul köle,
Garip Veyselimi düşürmüş dile,
Bırakıpta gittin ne geçti ele,
Nankörleri adam sanmış Veyselim.

Adadım kendimi aşkın yoluna,

Gel zaman git zaman geldik bugüne,
Alıştık biz varlık ile yoğuna,
Fakir yine fakir zengin övüne,
Kim ölüpte kime kalır yarınlar.

Yedik,içtik konduk göçtük eğlendik,