Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yetti artık yetti ömür kocadan,
Farkı yoktur muska yazan hocadan,
Hazin hüzün garip halim niceden,
Atılmaz satılmaz benim başımdan.

Hiç durmaz çenesi borazan kaval,

Bu kahpe dünyayı sanmaki baki,
Şaşırmaz eceli ölümdür hakı,
Kendin götürürsün günahı yükü,
Sende geleceksin benim peşimden.

Hak yarattı Adem oğlu Ademi,

Benden selam olsun kanlı Sivas'a,
Ne deyim Çorum'a, kanlı Maraş'a,
93 Temmuzu boğulduk yasa,
Keşke sen Sivas'lı olmasan Aysel.

Han gıda dondurma sanada kalmaz,
Çok uğraşma patron kıymetin bilmez,
İnsan olan insan kula kul olmaz,
Ümitlenme boşa baldızım Suna.

Hastalansan izin almak güç olur,

Aşkla doğdum, aşkın ile yeşerdim,
Yokluğunda solup, daldan düşerdim,
Söylüyorum, bunu nasıl başardın,
Kul oldum ben senin aşkına yarim.

Benim sevdam sanki ağaç misali,

Mert Tahir kardeşim soyadı Karahan
İlk odur Facede karşıma çıkan
İnsana insanca hoşgörü bakan
Ben Kastamonulu Mert'i bilirim...

Yeşim ile Mert'i Facede gördüm,

Yalancı yalanı bellek edinmiş,
Anladım ki dünya dürüste yer yok,
Kahpeler çoğalmış puştlar çoğalmış,
İnsanlar bir başka dünya bir başka.

Yalan söyler gerçek gibi kandırır,

Zannetme bu dünya boştur, boş kalır,
Övünme yaptığın yanına kalır,
Hak, adalet hakta yerini alır,
Gerçekler gözüne dizilir bir gün.

Bir zamanlar geçilmezdi havandan,
Afra tafra yaptın çıktın sayfamdan,
Meğerki şairi severmiş candan,
İnternet sayfama hoş geldin Tubam.

Bu garip şairin dostluğu bitmez,

Yeter artık yeter hepden doluyum,
Acı bana bende Allah kuluyum,
Dostum kim düşmanım, bende bileyim,
Birisi ayrılık biride gurbet.

Ölüm haksa ben razıyım ölüme,