Olsa dünya başında taç,
Fark eder yaşla kuru ağaç,
Ne kadar kaçarsanda kaç,
Bir gün ölüm tanır seni.
Gamsız insanlar can adar,
Seven sevdiğine olur kıymetli,
Görmediğim günü dertliyim dertli,
Ötmez bülbülleri virane yurtlu,
Canım mühür gözlüm bıldırcın etlim.
Karganın yavrusu kendine şahan,
Hayat devam değildir son,
Her çıkarı kendine yon,
Kedi gibi hazıra kon,
Yazık size yüreksizler.
Varmı öyle hazır bir lop,
Fakirlik bir yandan çile bir yandan,
Çeke çeke bıktım usandım candan,
Lanet kader bilmem ne ister benden,
Zalim dünya bende hâl bırakmadın.
Doğru oldum dürüst oldum dışlandın,
Para para zalim para,
Yoksa it gitmez davara,
Yokluğu düşürür dara,
Para para zalim para.
Seni sever eşdost yâren,
Ben çınar ağacı sende dalımsın,
Kovanımsın peteğimsin balımsın,
Kalbimde yeşeren solmaz gülümsün,
Ay parçası güneş nur etmiş felek.
Hoş bakışlı boyu posu yerinde,
İşim olmaz kul hakkıyla haramla,
Sen diyorsun bana yetin gramla,
Izdırapla günmü geçer dramla,
Her gün böyle zorla hayat yürürmü.
Kaldık üç beş tane zalim elinde,
Baykuş gibi her bir dalda ötmeyim,
Önemli olan yanlış yola gitmeyim,
Zalimlere nasıl küfür etmeyim,
İnanki Hiç kimsede vicdan kalmamış.
Aç gözlüler bir şey bilmez yalandan başka,
Bu dünyaya isteğimle gelmedim,
Bitmiyor dramlar bir haz almadım,
Çok istedim ama mutlu olmadım,
Usandım ben bu dünyadan usandım.
Derdin birigelir biri bitmeden,
İyilikte kötülükte bilene,
İstersen sor bu dünyaya gelene,
Arkasından birşey derler ölene,
Yaşanmış anının izi silinmez.
Nankörler unutur hatır hürmeti,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!