Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Meydan kalmış iki tane hırsıza,
Çalan çarpan yanar döner arsıza,
Herkes nefret eder lanet der size,
Meydan kalmış iki tane hırsıza.

Karşı koyar her tuzağa engele,

İnternet faceden diyor enişte,
Nolur bana göre şiir yaz işte,
Yazmayada niyetim yok idi hiçte,
Yazmayıncada bana kızar deli kız.

Yaşı daha küçük pekte afacan,

Akşam başka sabah başka konuşma,
Durduk yere kör şeytana dönüşme,
Mert dururken namert ile tanışma,
Ayılda gel Öyle konuş benimle.

Sarhoşta olsan bile iki yüzlü olma,

Seven sevdiğine olur kıymetli,
Görmediğim günü dertliyim dertli,
Ötmez bülbülleri virane yurtlu,
Canım mühür gözlüm bıldırcın etlim.

Karganın yavrusu kendine şahan,

Hayat devam değildir son,
Her çıkarı kendine yon,
Kedi gibi hazıra kon,
Yazık size yüreksizler.

Varmı öyle hazır bir lop,

Fakirlik bir yandan çile bir yandan,
Çeke çeke bıktım usandım candan,
Lanet kader bilmem ne ister benden,
Zalim dünya bende hâl bırakmadın.

Doğru oldum dürüst oldum dışlandın,

Para para zalim para,
Yoksa it gitmez davara,
Yokluğu düşürür dara,
Para para zalim para.

Seni sever eşdost yâren,

İyilikte kötülükte bilene,
İstersen sor bu dünyaya gelene,
Arkasından birşey derler ölene,
Yaşanmış anının izi silinmez.

Nankörler unutur hatır hürmeti,

Sakın hiç kimseye sürme lekeyi,
Yeter artık yeter bırak yakayı,
Asla sevmem abuk sabuk şakayı,
Kutsal bir evliliğin şakası olmaz.

Çıkma zivanadan gitme sürgüne,

Çıkar her topluma adamım diye,
Büyükte olsa yoktur talim terbiye,
Boyun eğer nankör hırsız kediye,
Bende böyle noksan akıl görmedim.

Derim kardeş bilmem ne oldu bize,