Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Sabah kalkar laga luga dil döker,
Diyelim bu dil dökmekten ne çıkar,
Bir şey yaptığı yok sade can sıkar,
Gına geldi yeter artık sus karı.

Kaderimdir ben ne yapam fakirsem,

Hayat devam değildir son,
Her çıkarı kendine yon,
Kedi gibi hazıra kon,
Yazık size yüreksizler.

Varmı öyle hazır bir lop,

Fakirlik bir yandan çile bir yandan,
Çeke çeke bıktım usandım candan,
Lanet kader bilmem ne ister benden,
Zalim dünya bende hâl bırakmadın.

Doğru oldum dürüst oldum dışlandın,

Para para zalim para,
Yoksa it gitmez davara,
Yokluğu düşürür dara,
Para para zalim para.

Seni sever eşdost yâren,

Ben çınar ağacı sende dalımsın,
Kovanımsın peteğimsin balımsın,
Kalbimde yeşeren solmaz gülümsün,
Ay parçası güneş nur etmiş felek.

Hoş bakışlı boyu posu yerinde,

İşim olmaz kul hakkıyla haramla,
Sen diyorsun bana yetin gramla,
Izdırapla günmü geçer dramla,
Her gün böyle zorla hayat yürürmü.

Kaldık üç beş tane zalim elinde,

Sakın hiç kimseye sürme lekeyi,
Yeter artık yeter bırak yakayı,
Asla sevmem abuk sabuk şakayı,
Kutsal bir evliliğin şakası olmaz.

Çıkma zivanadan gitme sürgüne,

Çıkar her topluma adamım diye,
Büyükte olsa yoktur talim terbiye,
Boyun eğer nankör hırsız kediye,
Bende böyle noksan akıl görmedim.

Derim kardeş bilmem ne oldu bize,

Minnet etmem boyun eğmem haine,
Karga hırsız benzetemem şahine,
Herkesin günahı kendi lehine,
Anlım açık yüzüm aktır yetmezmi.

Kalmayın kusura varsa körlüğüm,

Eski imparatorluk saltanat bitti,
Bir zaman koca köy size aitti,
O zaman çocuktum dedem şahitti,
Bana bir şiiri çok gördün patır.

İstanbul esenyurt'ta andın adımı,