Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bende harbi dürüst insanı severim
Sağlığımda it kadarda yoktu değerim,
En yakın dostlarım canım ciğerim,
Ben ölünce gram gram yediler.

Beni hiçe sayıp mevsimeyenler,

Sabah kalkar laga luga dil döker,
Diyelim bu dil dökmekten ne çıkar,
Bir şey yaptığı yok sade can sıkar,
Gına geldi yeter artık sus karı.

Kaderimdir ben ne yapam fakirsem,

Para para zalim para,
Yoksa it gitmez davara,
Yokluğu düşürür dara,
Para para zalim para.

Seni sever eşdost yâren,

İşim olmaz kul hakkıyla haramla,
Sen diyorsun bana yetin gramla,
Izdırapla günmü geçer dramla,
Her gün böyle zorla hayat yürürmü.

Kaldık üç beş tane zalim elinde,

Ben çınar ağacı sende dalımsın,
Kovanımsın peteğimsin balımsın,
Kalbimde yeşeren solmaz gülümsün,
Ay parçası güneş nur etmiş felek.

Hoş bakışlı boyu posu yerinde,

Yıllar yılı beni esir almıştın,
Dost olarak bir ben bir sen kalmıştın,
Sende bana gizli düşman olmuştun,
Seni üzerimden attım sigara.

On yaşında senin ile tanıştım,

Ceylan bakışların inci dişlerin,
O güzel gözlerin sırma saçların,
Gece gündüz hayel ile düşlerin,
Aklımı başımdan alıyor Yosmam.

Yosmam düşmüş hain zalim eline,

Sakın hiç kimseye sürme lekeyi,
Yeter artık yeter bırak yakayı,
Asla sevmem abuk sabuk şakayı,
Kutsal bir evliliğin şakası olmaz.

Çıkma zivanadan gitme sürgüne,

Minnet etmem boyun eğmem haine,
Karga hırsız benzetemem şahine,
Herkesin günahı kendi lehine,
Anlım açık yüzüm aktır yetmezmi.

Kalmayın kusura varsa körlüğüm,

Eski imparatorluk saltanat bitti,
Bir zaman koca köy size aitti,
O zaman çocuktum dedem şahitti,
Bana bir şiiri çok gördün patır.

İstanbul esenyurt'ta andın adımı,