Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Kaderde ne varsa onu yaşarım,
Yok ise becerim yoksa başarım,
Berbat düzen gidişata şaşarım,
Geldiysem dünyaya ben mi suçluyum.

Olsada pay etmez vermez gangaster,

Hiç gördünmü bu dünyada onanı,
Yaşayıpta ölüp geri döneni,
Üzme kavim kardeş baba ananı,
Budur gerçek bilki dünya boş kardeş.

Sen sen olda karıncayı incitme,

Gözü dönmüş dünya malı uğruna,
Gel haramı layık görme yavruna,
Merhem bulamazsın dinmez ağrına,
Helal yemez haram demez vurguncu.

Her olur olmazı yutma lop diye,

Hiç yılmadı gerçek yılmazdı adı,
Amansız hastalık senide yendi,
Yıl iki bin altı aralık yedi,
İkibin altıda öldü Yılmaz'ım.

Bence evlatımdan hiç yoktu farkı,

Çoluğa çocuğa rezil etmeden,
Dünya acımasız ömür bitmeden,
Yüce Tanrım bu dünyadan gitmeden,
Verirsen ver yoksa al bu canımı.

Gözüm yok ne saray nede konakta,

Ne demek istedin neyi kastettin,
Söyledin boş lafı beni hast ettin,
Beni rencide ettin,kör cahil ettin,
Ben duyguyu kalpte ararım KUBİ.

Geldim dünya sana bir gün gülmedim,
Yaşıyorum ama bir haz almadım,
Yaşayan ölüyüm ama ölmedim,
Zalim dünya sende yorgunum yorgun.

Dünya bir acayip insanlar çeşit,

Kaşla, göz arası ölüm fermanı,
Baltayla, motorla kestik ormanı,
Önler erozyonu, canlar dermanı,
Gayret nedir beyler zorlar ha! zorlar.

Düşün yedi nokta dörtlük veride,

Uyudum uyandım bir düşe daldım,
Dosttan, akarabadan sorulmaz oldum,
Anladım herşeyi kendime geldim,
Anlı açık, yüzü aka kasıt neylesin.

Düşman değil dosttur belimi büken,
Cennet mekanıma dikenler diken,
Yalan yanlış intizarlı laf sokan,
Tatlı değil acı dili neyleyim.

İnsanlıktır insanlığın yaşamı,