Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Güven olmaz yüzü güleç olsada,
Dostum canım desede kıymet bilsede,
Adam olmaz dünyaya yüz defa gelsede,
Bu zamanda güven olmaz dostlara.

Can ciğerim dersin canını adarsın,

Güzelliğin bana destan yazdırır,
Hasretliğin garip candan bezdirir,
Bu kalp senin için çırnıp durur,
Gel çılgın aşığı yorma güzelim.

Sensizlikte solar dikenim, gülüm,

Saltanatı, sıkıntıyı, darlığı,
Sefayı, cefayı bunca zorluğu,
İnsanlara kısmet denen varlığı,
Güvenme kendine bunu Hak verdi.

İstediğin kadar etsende inkar,

Hiç yılmadı gerçek yılmazdı adı,
Amansız hastalık senide yendi,
Yıl iki bin altı aralık yedi,
İkibin altıda öldü Yılmaz'ım.

Bence evlatımdan hiç yoktu farkı,

Geldim dünya sana bir gün gülmedim,
Yaşıyorum ama bir haz almadım,
Yaşayan ölüyüm ama ölmedim,
Zalim dünya sende yorgunum yorgun.

Dünya bir acayip insanlar çeşit,

Çoluğa çocuğa rezil etmeden,
Dünya acımasız ömür bitmeden,
Yüce Tanrım bu dünyadan gitmeden,
Verirsen ver yoksa al bu canımı.

Gözüm yok ne saray nede konakta,

Kaşla, göz arası ölüm fermanı,
Baltayla, motorla kestik ormanı,
Önler erozyonu, canlar dermanı,
Gayret nedir beyler zorlar ha! zorlar.

Düşün yedi nokta dörtlük veride,

Bin sözünde bir sözüne inanmam,
Belki ilerde adam olur mu sanmam,
Yalancı gül olsa dalına konmam,
Bir değil beş değil adı kırk yalan.

Bak sen kırk yalanda palavra sıkı,

Değildir uzaylı değildir marslı,
Dünyalı Karslı kız içinden hırslı,
İsmini söylemedi kendisi Karslı,
Pekte güzel melek yüzlü Karslı kız.

Anlaşılmaz yüzündeki matemi,

Ne demek istedin neyi kastettin,
Söyledin boş lafı beni hast ettin,
Beni rencide ettin,kör cahil ettin,
Ben duyguyu kalpte ararım KUBİ.