Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Hele bakın kalıbana deyyosun,
Yüreği taş olmuş bağlamış yosun,
Seni gören sana başka ne desin,
Adam diye övünürsün şakşakçı.

Koşar köpek gibi leşin peşinde,

Yüz yirmi üç gün senin ile çalılştım,
Huyuna,husuna sana alıştım,
Bir anda terk ettin şaşırdım,şaştım,
Beni bir sevdaya saldın Muhammet.

Akbank bizim ile gurur duyardı,

Dargınlar barışır kalpler şenelir,
Kalpler çoşar hoşgörüye yönelir,
Senede bir on gün önceden gelir,
Bu senede bayram geldi hoş geldi.

Kesilir kurbanlar bolluk bereket,

Bir zamanlar bal kaymakta yağ idim,
Söyle söyle fayda etmez öğüdüm,
Gide gele ben dostlardan soğudum,
Dostlar neden bakar bana el gibi.

Bilmem suçun büyükbaşı kimdedir,

Kış bitti mart geldi adıda bahar,
Derelerden sular seller gür akar,
Ağaçlar tomurcuk her yer gül kokar,
Nede güzel olur bahar havası.

Güneşin şavkısı vurur denize,

Vardır bir dal sigaranın kırk yıl hatırı,
Unutulmaz dostluk bundan ötürü,
Nankörlerin bundan yoktur haberi,
Ölmez hatır hürmet düne bakmalı.

Sen sana kendine güvendin neye,

Bende anlamadım nasıl yarıştı,
İyi şiir kötü şiire karıştı,
Şike vardı buda nasıl bir işti,
Gelmem sana aşıklar kahvehanesi.

Aralık onsekiz ikibin onbir saat yedide,

Hakkım yoktur hiç kimseye kızmaya,
Ne gerektir eşi dostu üzmeye,
Lüzum yoktur dili tellal gezmeye,
Asıl namkör olan benim kaderim.

Gerçek neyse onu yazar kitabım,

Allahım sen düzelt kader bahtımı,
Saraydan saray et gönül tahtımı,
Kalmaz çıkar fazla alma ahtımı,
Yıldım dünya artık ben senden yıldım.

Yıktın sarayımı yıktın han, ımı,

Hiç gördünmü bu dünyada onanı,
Yaşayıpta ölüp geri döneni,
Üzme kavim kardeş baba ananı,
Budur gerçek bilki dünya boş kardeş.

Sen sen olda karıncayı incitme,