Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ne demek bir işi tersine yapmak,
Haine has namert elini öpmek,
Yakışmaz insana insanı satmak,
Yerde kalmaz çıkar mazlumun ahı.

İnsanlar acayip bilmem ne işse,

Dünya üstümde yükmüş gibi taşırım,
Mecbur geçim telaş hep uğraşırım,
İyiye dost olur kötülerden üşürüm,
Bende herkes gibi gamsız olamam.

Nedense görürüm pireyi deve,

Sen kimsinki bize koyarsın posta,
Yanlışmı yapılır en yakın dosta,
Bizleri çıldırdıp edersen hasta,
Sen önce sonunu düşün Fransa.

Önce iyi düşün itin çomarı,

Canım deyip basacaksın bağrına,
Hiç karşılık vermesede çağrına,
Seven kalpler ölür aşkın uğruna,
Budur kalpten sevmek gerçek aşk budur.

Sevmek ve sevilmek değil eğlence,

Hep kalırım vesvede vesvesde,
Kaldım sanki çıkılmaz dar kafeste,
Of çekerim her aldığım nefeste,
Genç yaşımda kocadımda kocadım.

Haramdan lokmayı sokmadım eve,

Varlığı bir başka yokluğu acı,
Hastaların unutulmaz baş tacı,
Hayatta kalmaya olur aracı,
İsterim her yerde olsun hastane.

Kış günü kar yağar,boran tipide,

Her gün beni odaklarsın ters yöne,
Uymam sana git başımdan kör şeytan.
Hep başımda dönüp durursun yine,
Duymam seni git başımdan kör şeytan.

Girersin beynime yaparsın yorum,

Memleket üç beş tane patrona kalmış,
İşçi emekçi ekmek kölesi olmuş,
İsterseniz deyinki bana çok bilmiş,
Bu dünyada zordur iki ayak üstünde kalmak.

Gerçekte olsa hayelde olsa zor işler,

İnanmadı bak kafirin zoruna,
Hubuyar Sultanım girdi fırına,
Buz tuttu sakalı döndü yarına,
Kafirin şerine güldü Hubuyar.

Bir tekmede taştan çıkardı suyu,

Uludur yücedir postum,
Hak yolunda dolar testim,
Alevi olmak zordur dostum,
Herkes Alevi olamaz.

Bizdedir kırklar,yediler,