Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İki elimi birden açtım havaya,
Gece gündüz hep başladım duaya,
Sağlık huzur gelsin diye yuvaya,
Bahtım kara şansım bana gülmedi.

Sabır sabır yeter bittim tükendim,

Olmazsa olmazmı dünya dumansız,
Defol derim gitmez arsız amansız,
Gizli düşman sade farkı dümensiz,
Dumanı burnumdan çıkar sigaram.

Yıllarca dumana yaptım yatırım,

Sürünen fakirler yaşayan zengin,
Mezarlıkta kabir değildir engin,
Böbürlenme koçum belkide son gün,
Bilki bir gün sıra sana gelecek.

Orda para geçmez doğruluk geçer,

Kör sağırı sağır körü kandırır,
Dünya ateşe yansa sanma söndürür,
Ne kendini nede seni ondurur,
Birde adammış gibi sırıtır sürtük.

Hainlerde gölge silahtır para,

Memleket üç beş tane patrona kalmış,
İşçi emekçi ekmek kölesi olmuş,
İsterseniz deyinki bana çok bilmiş,
Bu dünyada zordur iki ayak üstünde kalmak.

Gerçekte olsa hayelde olsa zor işler,

İnanmadı bak kafirin zoruna,
Hubuyar Sultanım girdi fırına,
Buz tuttu sakalı döndü yarına,
Kafirin şerine güldü Hubuyar.

Bir tekmede taştan çıkardı suyu,

Uludur yücedir postum,
Hak yolunda dolar testim,
Alevi olmak zordur dostum,
Herkes Alevi olamaz.

Bizdedir kırklar,yediler,

Şaşkınlığım akıl almaz nesile,
Karma karış hayat benzer fasıla,
Dünya fani insan uymaz usule,
İki ayaklı şeytanlardan usandım.

Çoğaldı yalancı çoktur kırkayak,

Bu dünyada bir Allahı tanıırm,
Nefsi olandan ilah olmaz sanırım,
Taşa puta tapanlara sinirim,
Tapma nefsi olandan Allah olur mu.

Nedir hacı hoca muska ayağı,

Henüz vuramadık büyük vurgunu,
Nere kadar gider suyun durgunu,
Gelende gidende hayat yorgunu,
Taştan taşa vurur bizi üç kuruş.

Kalmamış dedenden yoksa babandan,