Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yalaka gezer el üstünde kucakta,
Sormaz yerler zehir pişse ocakta,
Bilmem ne var ise galleş gancıkta,
Nere gitse yeri yoktur doğrunun.

Eğer insanlara yaranmak istersen,

Yakın karakya uzun buruna,
Körmehmetten çıktım çadır yerine,
Niyaz ettim Şahı Merdan Pirime,
Bu dediğim yerler bize sınırdır,
Cennet Çayır köyüm kalpte onurdur.

İlim tokat zilem ilçe,
Bol turfanda tatlı salça,
Yer altında külçe külçe,
Hazinedir çayır köyüm,
Yollar taşlı bayır köyüm

İki elimi birden açtım havaya,
Gece gündüz hep başladım duaya,
Sağlık huzur gelsin diye yuvaya,
Bahtım kara şansım bana gülmedi.

Sabır sabır yeter bittim tükendim,

Olmazsa olmazmı dünya dumansız,
Defol derim gitmez arsız amansız,
Gizli düşman sade farkı dümensiz,
Dumanı burnumdan çıkar sigaram.

Yıllarca dumana yaptım yatırım,

Henüz vuramadık büyük vurgunu,
Nere kadar gider suyun durgunu,
Gelende gidende hayat yorgunu,
Taştan taşa vurur bizi üç kuruş.

Kalmamış dedenden yoksa babandan,

Bu dünyada bir Allahı tanıırm,
Nefsi olandan ilah olmaz sanırım,
Taşa puta tapanlara sinirim,
Tapma nefsi olandan Allah olur mu.

Nedir hacı hoca muska ayağı,

Herkes bir uğraşı yapar eşinir,
Veyselimse garip garip düşünür,
Titriyor ellerim olmuşum sinir,
Garip halim şu bendeki şansa bak.

Kısmet ile şans hep güler zalime,

Sürünen fakirler yaşayan zengin,
Mezarlıkta kabir değildir engin,
Böbürlenme koçum belkide son gün,
Bilki bir gün sıra sana gelecek.

Orda para geçmez doğruluk geçer,

Kör sağırı sağır körü kandırır,
Dünya ateşe yansa sanma söndürür,
Ne kendini nede seni ondurur,
Birde adammış gibi sırıtır sürtük.

Hainlerde gölge silahtır para,