Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Çocuklara fırsat verme yüz verme,
Gelecek yarına duvarlar örme,
Artık yeter gayrı benide germe,
Yeter hanım kendine gel kendine.

Aklım almaz saçma sapan haltına,

Dünya üstümde yükmüş gibi taşırım,
Mecbur geçim telaş hep uğraşırım,
İyiye dost olur kötülerden üşürüm,
Bende herkes gibi gamsız olamam.

Nedense görürüm pireyi deve,

Sen kimsinki bize koyarsın posta,
Yanlışmı yapılır en yakın dosta,
Bizleri çıldırdıp edersen hasta,
Sen önce sonunu düşün Fransa.

Önce iyi düşün itin çomarı,

Canım deyip basacaksın bağrına,
Hiç karşılık vermesede çağrına,
Seven kalpler ölür aşkın uğruna,
Budur kalpten sevmek gerçek aşk budur.

Sevmek ve sevilmek değil eğlence,

Hep kalırım vesvede vesvesde,
Kaldım sanki çıkılmaz dar kafeste,
Of çekerim her aldığım nefeste,
Genç yaşımda kocadımda kocadım.

Haramdan lokmayı sokmadım eve,

Bu dünyada bir Allahı tanıırm,
Nefsi olandan ilah olmaz sanırım,
Taşa puta tapanlara sinirim,
Tapma nefsi olandan Allah olur mu.

Nedir hacı hoca muska ayağı,

Henüz vuramadık büyük vurgunu,
Nere kadar gider suyun durgunu,
Gelende gidende hayat yorgunu,
Taştan taşa vurur bizi üç kuruş.

Kalmamış dedenden yoksa babandan,

Babam yokki anam yokki nazlanam,
Olmayınca hangi dosta özlenem,
Gerçek neyse odur neden gizlenem,
Varsa vardır yoksa yoktur ben buyum.

Derler göz çıkarmaz her zaman çokluk,

Şekil suratından düşen bin parça,
Bir kadın erkeğe atarmı fırça,
Kem dilden dökülen sözleri sırça,
Kendine bak benim için vah deme.

Bir görseniz kısmet veren sanarsın,

Şaşkınlığım akıl almaz nesile,
Karma karış hayat benzer fasıla,
Dünya fani insan uymaz usule,
İki ayaklı şeytanlardan usandım.

Çoğaldı yalancı çoktur kırkayak,