Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Uludur yücedir postum,
Hak yolunda dolar testim,
Alevi olmak zordur dostum,
Herkes Alevi olamaz.

Bizdedir kırklar,yediler,

Yalaka gezer el üstünde kucakta,
Sormaz yerler zehir pişse ocakta,
Bilmem ne var ise galleş gancıkta,
Nere gitse yeri yoktur doğrunun.

Eğer insanlara yaranmak istersen,

Bahtım kara bunca yükü taşırım,
Kendi elimle kendi başımı kaşırım,
Buz bağladım ağustosda üşürüm,
Bitmez dert eklenir dertler üstüne.

Geçti gitti kimler öldü kim kaldı,

Dostsuz dünya boştur ayrı yol tutmam,
Sözlerim kanundur Sözümü yutmam,
Kim ne derse desin dostu unutmam,
Düşmana inat dostum için yaşarım.

Darıldığım çeşmeden kırk yıl su içmem,

Yaratılmak yaratmak Allahın işi,
Ölüm bir anlıktır olurmu yaşı,
Ne ise o olsun her şeyin başı,
Yoksa derde derman ölüm son çare.

Kimse istemez bu dünyada ölmeyi,

Kırar keser atar tutar boş meydan,
Geçer derelerden geçemez çaydan,
Ne yapsan ne etsende vazgeçmez huydan,
Yedisinde aynı olan yetmişinde düzelmez.

Helede bu nesilden bıktık cahil milletten,

Her zaman bu dünya zalime cennet,
Mert dururken namerde edilmez minnet,
Asıl gerçek budur farz olan sünnet,
Yazık günah yazık diyen olmazki.

Kimse ortak olmaz benim acıma,

Çocuklara fırsat verme yüz verme,
Gelecek yarına duvarlar örme,
Artık yeter gayrı benide germe,
Yeter hanım kendine gel kendine.

Aklım almaz saçma sapan haltına,

Şaşkınlığım akıl almaz nesile,
Karma karış hayat benzer fasıla,
Dünya fani insan uymaz usule,
İki ayaklı şeytanlardan usandım.

Çoğaldı yalancı çoktur kırkayak,

Bu dünyada bir Allahı tanıırm,
Nefsi olandan ilah olmaz sanırım,
Taşa puta tapanlara sinirim,
Tapma nefsi olandan Allah olur mu.

Nedir hacı hoca muska ayağı,