Herkes bir uğraşı yapar eşinir,
Veyselimse garip garip düşünür,
Titriyor ellerim olmuşum sinir,
Garip halim şu bendeki şansa bak.
Kısmet ile şans hep güler zalime,
Babam yokki anam yokki nazlanam,
Olmayınca hangi dosta özlenem,
Gerçek neyse odur neden gizlenem,
Varsa vardır yoksa yoktur ben buyum.
Derler göz çıkarmaz her zaman çokluk,
Şekil suratından düşen bin parça,
Bir kadın erkeğe atarmı fırça,
Kem dilden dökülen sözleri sırça,
Kendine bak benim için vah deme.
Bir görseniz kısmet veren sanarsın,
Yaratılmak yaratmak Allahın işi,
Ölüm bir anlıktır olurmu yaşı,
Ne ise o olsun her şeyin başı,
Yoksa derde derman ölüm son çare.
Kimse istemez bu dünyada ölmeyi,
Kırar keser atar tutar boş meydan,
Geçer derelerden geçemez çaydan,
Ne yapsan ne etsende vazgeçmez huydan,
Yedisinde aynı olan yetmişinde düzelmez.
Helede bu nesilden bıktık cahil milletten,
Her zaman bu dünya zalime cennet,
Mert dururken namerde edilmez minnet,
Asıl gerçek budur farz olan sünnet,
Yazık günah yazık diyen olmazki.
Kimse ortak olmaz benim acıma,
Dünya üstümde yükmüş gibi taşırım,
Mecbur geçim telaş hep uğraşırım,
İyiye dost olur kötülerden üşürüm,
Bende herkes gibi gamsız olamam.
Nedense görürüm pireyi deve,
Sen kimsinki bize koyarsın posta,
Yanlışmı yapılır en yakın dosta,
Bizleri çıldırdıp edersen hasta,
Sen önce sonunu düşün Fransa.
Önce iyi düşün itin çomarı,
Memleket üç beş tane patrona kalmış,
İşçi emekçi ekmek kölesi olmuş,
İsterseniz deyinki bana çok bilmiş,
Bu dünyada zordur iki ayak üstünde kalmak.
Gerçekte olsa hayelde olsa zor işler,
İnanmadı bak kafirin zoruna,
Hubuyar Sultanım girdi fırına,
Buz tuttu sakalı döndü yarına,
Kafirin şerine güldü Hubuyar.
Bir tekmede taştan çıkardı suyu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!