Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Kırar keser atar tutar boş meydan,
Geçer derelerden geçemez çaydan,
Ne yapsan ne etsende vazgeçmez huydan,
Yedisinde aynı olan yetmişinde düzelmez.

Helede bu nesilden bıktık cahil milletten,

Varlığı bir başka yokluğu acı,
Hastaların unutulmaz baş tacı,
Hayatta kalmaya olur aracı,
İsterim her yerde olsun hastane.

Kış günü kar yağar,boran tipide,

Uludur yücedir postum,
Hak yolunda dolar testim,
Alevi olmak zordur dostum,
Herkes Alevi olamaz.

Bizdedir kırklar,yediler,

İnanmadı bak kafirin zoruna,
Hubuyar Sultanım girdi fırına,
Buz tuttu sakalı döndü yarına,
Kafirin şerine güldü Hubuyar.

Bir tekmede taştan çıkardı suyu,

Memleket üç beş tane patrona kalmış,
İşçi emekçi ekmek kölesi olmuş,
İsterseniz deyinki bana çok bilmiş,
Bu dünyada zordur iki ayak üstünde kalmak.

Gerçekte olsa hayelde olsa zor işler,

Çocuklara fırsat verme yüz verme,
Gelecek yarına duvarlar örme,
Artık yeter gayrı benide germe,
Yeter hanım kendine gel kendine.

Aklım almaz saçma sapan haltına,

İki elimi birden açtım havaya,
Gece gündüz hep başladım duaya,
Sağlık huzur gelsin diye yuvaya,
Bahtım kara şansım bana gülmedi.

Sabır sabır yeter bittim tükendim,

Olmazsa olmazmı dünya dumansız,
Defol derim gitmez arsız amansız,
Gizli düşman sade farkı dümensiz,
Dumanı burnumdan çıkar sigaram.

Yıllarca dumana yaptım yatırım,

Henüz vuramadık büyük vurgunu,
Nere kadar gider suyun durgunu,
Gelende gidende hayat yorgunu,
Taştan taşa vurur bizi üç kuruş.

Kalmamış dedenden yoksa babandan,

Bu dünyada bir Allahı tanıırm,
Nefsi olandan ilah olmaz sanırım,
Taşa puta tapanlara sinirim,
Tapma nefsi olandan Allah olur mu.

Nedir hacı hoca muska ayağı,