Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Gece sıfır birde güvercin uçar,
Şair efkarlanır kendinden geçer,
Olsa bir yetmişlik o anda içer,
Olmaz olsun Akbank çıkış kapısı.

Kabarır iştahım artar hevesim,

Erlere Pirlere kurban olurum,
Bir ölürüm binbir defa gelirim,
Onİki İmamların yoluna ölürüm,
Alevi olmaktan gurur duyarım.

Ne ararsan bizdedir bilimle ilim,

Kimileri açtır kimi tok yaşar,
Nedense dost dostun kuyusun eşer,
Şair öfkelidir bu hale şaşar,
Akıl mantık dışı şu hale bakın.

Bükük boynum elim kalır böğrüme,

Bir gün öleceksin bir gün mutlaka,
Can yakma kimseye çektirme yaka,
Sinek gibi konma derim her boka,
Dürüstlük insanda altındır altın.

Ölüm vardır seni beni ayırmaz,

Seçimler biteli geçti seneler,
Dertler dert üstüne artar yineler,
Hasta yatağında durmaz iniler,
Ankarada dayım bizi unuttu.

Yanıyoruz içten kıvılcım kiprit,

Senden birşey anlamadım be dünya,
Nedendir sebebi diyorsan niye,
Yaşananlar gerçek değildir rüya,
Senden birşey anlayana aşk olsun.

Yalancılar iki yüzlü aynadır,

Yaratılmak yaratmak Allahın işi,
Ölüm bir anlıktır olurmu yaşı,
Ne ise o olsun her şeyin başı,
Yoksa derde derman ölüm son çare.

Kimse istemez bu dünyada ölmeyi,

Kırar keser atar tutar boş meydan,
Geçer derelerden geçemez çaydan,
Ne yapsan ne etsende vazgeçmez huydan,
Yedisinde aynı olan yetmişinde düzelmez.

Helede bu nesilden bıktık cahil milletten,

Her zaman bu dünya zalime cennet,
Mert dururken namerde edilmez minnet,
Asıl gerçek budur farz olan sünnet,
Yazık günah yazık diyen olmazki.

Kimse ortak olmaz benim acıma,

Yeter be yaktın canımı,
Şaştım dondurdun kanımı,
Zindan ettin o günümü,
Git başımdan küçük şeytan.

Sözde çocuk derler bebe,