Kalmaz dünya padişaha,kırala,
Vakti gelir ölüm haktır her kula,
Unutmuş gerçeği gözün kör ola,
Kalır sanma kime kalmış bu dünya.
Benim sözüm böbürlenen beyime,
Bal diyerek zehir koyar tasıma,
Sözlerim en yakın akran hısıma,
Hayırsızlar neme gerek nesime,
Sağlığında kıymetini bilmeyen.
Seven dostlar sevdiğini ararmış,
Tokat Zile maşat silis köyünden,
Güzel yiğit belli olur huyundan,
Cennetteki meleklerin soyundan,
Benim yakın köylüm Nilüfere bak.
Bazı kızlar gibi değildir laşka,
Dua etki karşımda bir kadınsın,
Bence kadın değil sen bir odunsun,
Sana bulaşmaktansa bana hadımdır densin,
Ne ararsın bende de git be galtak.
Dedikodularda beni ettin mağana,
Sözde yaşlı kendisinden habersiz,
Söyler büyük dili yerli ve yersiz,
Yüzde altmış kurul rapor yetersiz,
Ne yapsın ne eylesin kıl oldu Esma.
Sakat değil sağlam doktordan tanı,
Herkes gelip geçecektir oradan,
Ancak bunu bilen Yüce yaradan,
Bizler ise garip kuluz sıradan,
Her şey olur biter vakti gelince.
İlkbaharda bak şu göçmen kuşlara,
Ortalığa söz atar kurcalar beyni,
Böylesi insanlar her yerde aynı,
Utanmaz arlanmaz bükülmez boynu,
Ne dediğini bilmeyen tok söz.
İçindeki şeytan ile avunan,
Gariban masumun elleri bağlı,
Her zaman zorbadır zorbanın oğlu,
Farketmez şehirli farketmez köylü,
Zorbalıkla işi zorbadır dişli.
Belli hayat okuluna gitmemiş,
Bu dünyaya geldim diye yerinme,
Dosta düşman sahte yüzlü görünme,
İnsanlık zor değil sakın erinme,
İnsan olmak bu kadarda zor değil.
Can vermezsin can alırsın boşuna,
Akıllı ol aklı kısa fırlama,
İnsanları küçümseyip horlama,
Doğrusu şansını fazla zorlama,
Sen beni dize getiremezsin.
İnsanı tanımaz bakın şu mata,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!