Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İyi insanı kötü insanıda tanırım,
Yanar dönerlere benim sinirim,
Güvenim yitirir sarsar onurum,
Dosta karşı neden iki yüzlüsün.

İki yüzlü olmak sana ne kârdır,

Hayatta yaşarken iter kakarlar,
Acımadan başın derde sokarlar,
Ölünce arkandan ağıt yakarlar,
Çok olur kıymetin ölenden sonra.

Hainde olsa sonuçta adamdır adam,

Bir işi yaparsan zor ile nazla,
Kesinlikle olmaz kısmetten fazla,
En iyisi yetinmek lazımdır azla,
Elden bir şey gelmez şans gülmeyince.

Vade yetmeyince hasta olan ölmez,

Sanki Kahramanmış cephe kurtarır,
Tiner çeker gaspçı eşkiya terör,
Küçük yaşta yüze gelir sırtarır,
Nesil azgın çok zamane zübbesi.

Uzatır saçını renklere boyar,

Zamanı gelince şaşmaz ecelim,
Dönüş yok geriye adıda ölüm,
Ben bir efsaneyim hayatsa filim,
Gülmedim onmadım geldim giderim.

Kitlenen kapıya tütmez bacaya,

Dursun ağa satınmı aldın kıbrısı,
Afra tafra yapar bitmez kaprisi,
Kıldan ince kıldan sırat köprüsü,
Çok zordur geçilmez duy Dursun ağa.

Biz senle kardeşiz değiliz yaban,

Kendisine çeker beni gözleri,
Şirin dili tatlı tatlı sözleri,
Helede güzellerin bitmez nazları,
Acı bana gel güzelim sev beni.

Kara kaşlar sırma saçlar o biçim,

İnmez alçaklara uçar yüksekten,
Ne beklersin eksik etek eksikten
Dünya güzelide olsan sevmem gerçekten,
Kendini ne zannedersin kızım sen.

O vicdana sığmaz huyun kurusun,

Dosta düşman olur düşmanına dost,
Nankör insan yüzündendir yanan post,
Doğruya dürüste boyun eğmez puşt,
Selam bile vermem nankör insana.

Bitmez isyanların nankörler çoksa,

Sende inanılmaz aşkı aradım,
Bu gözlerim seni gözler her adım,
Şu dünyada sade sensin muradım,
Kara gözlüm sevdan bana ilaçtır.

Hiç şaşırma bensiz şaşarsa rotan,