Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Hayatta yaşarken iter kakarlar,
Acımadan başın derde sokarlar,
Ölünce arkandan ağıt yakarlar,
Çok olur kıymetin ölenden sonra.

Hainde olsa sonuçta adamdır adam,

Bir işi yaparsan zor ile nazla,
Kesinlikle olmaz kısmetten fazla,
En iyisi yetinmek lazımdır azla,
Elden bir şey gelmez şans gülmeyince.

Vade yetmeyince hasta olan ölmez,

Dosta düşman olur düşmanına dost,
Nankör insan yüzündendir yanan post,
Doğruya dürüste boyun eğmez puşt,
Selam bile vermem nankör insana.

Bitmez isyanların nankörler çoksa,

Sanki Kahramanmış cephe kurtarır,
Tiner çeker gaspçı eşkiya terör,
Küçük yaşta yüze gelir sırtarır,
Nesil azgın çok zamane zübbesi.

Uzatır saçını renklere boyar,

İçi neyse dışındanda bellidir,
Diken sözlü batar acı dillidir,
Dosta karşı budaklıdır dallıdır,
Hain insan her yerdede haindir.

İyi düşünenler olur sade üzülen,

Yüce Allah'tan kısmet rızktır yediğim,
Vakti gelmeyince çözülmez düğüm,
Ne senin dediğin olur nede benim dediğim,
Olan olur bir gün vakti gelince.

Doğmadık çocuğa donlar biçilmez,

Zalim dünya zalim senden çok bıktım,
Eller bayram etti bense yas çektim,
Ağladım sızladım gözyaşı döktüm,
Günümü gün edemedim dünyada.

Hiç olmadı şansım kavim kardeşten,

Duydum kâbus yaşamışsın üst üste,
Arza yapmış uçağın inmemiş piste,
Güven derim hacı bu iki dosta,
Hacı Önder suçu bize yamama.

Ne işin varidi erkenden telefoncuda,

İyi insanı kötü insanıda tanırım,
Yanar dönerlere benim sinirim,
Güvenim yitirir sarsar onurum,
Dosta karşı neden iki yüzlüsün.

İki yüzlü olmak sana ne kârdır,

Sene ikibin altıda
Balık yakalar oltada,
Kıraçta değil maltada,
Ne ararsın küpçü Ali.

Gören olsa etse takip,