Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İyi insanı kötü insanıda tanırım,
Yanar dönerlere benim sinirim,
Güvenim yitirir sarsar onurum,
Dosta karşı neden iki yüzlüsün.

İki yüzlü olmak sana ne kârdır,

Hayatta yaşarken iter kakarlar,
Acımadan başın derde sokarlar,
Ölünce arkandan ağıt yakarlar,
Çok olur kıymetin ölenden sonra.

Hainde olsa sonuçta adamdır adam,

Bir işi yaparsan zor ile nazla,
Kesinlikle olmaz kısmetten fazla,
En iyisi yetinmek lazımdır azla,
Elden bir şey gelmez şans gülmeyince.

Vade yetmeyince hasta olan ölmez,

Zamanı gelince şaşmaz ecelim,
Dönüş yok geriye adıda ölüm,
Ben bir efsaneyim hayatsa filim,
Gülmedim onmadım geldim giderim.

Kitlenen kapıya tütmez bacaya,

Dursun ağa satınmı aldın kıbrısı,
Afra tafra yapar bitmez kaprisi,
Kıldan ince kıldan sırat köprüsü,
Çok zordur geçilmez duy Dursun ağa.

Biz senle kardeşiz değiliz yaban,

Kendisine çeker beni gözleri,
Şirin dili tatlı tatlı sözleri,
Helede güzellerin bitmez nazları,
Acı bana gel güzelim sev beni.

Kara kaşlar sırma saçlar o biçim,

İçi neyse dışındanda bellidir,
Diken sözlü batar acı dillidir,
Dosta karşı budaklıdır dallıdır,
Hain insan her yerdede haindir.

İyi düşünenler olur sade üzülen,

Duydum kâbus yaşamışsın üst üste,
Arza yapmış uçağın inmemiş piste,
Güven derim hacı bu iki dosta,
Hacı Önder suçu bize yamama.

Ne işin varidi erkenden telefoncuda,

Yüce Allah'tan kısmet rızktır yediğim,
Vakti gelmeyince çözülmez düğüm,
Ne senin dediğin olur nede benim dediğim,
Olan olur bir gün vakti gelince.

Doğmadık çocuğa donlar biçilmez,

Zalim dünya zalim senden çok bıktım,
Eller bayram etti bense yas çektim,
Ağladım sızladım gözyaşı döktüm,
Günümü gün edemedim dünyada.

Hiç olmadı şansım kavim kardeşten,