Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Olmakmı lazım mallı mülklü paralı,
Gerçeğin farkına vardım varalı,
Yazdı Şair oku hecem sıralı,
Hoş değilmi cümle Alem duy beni.

Özünde sözünde gerçek olanlar,

Düşünki sabaha akşama kadar,
Oruç tutar namaz kılar hakka can adar,
Yaptığı işleğe Yüce Allah ne der,
Sözde Hacı Hoca adı Müslüman.

Sabahlara kadar yaşıyor hızla,

Sen koru Allahım verneden zulüm,
Ömür üç günlüktür hayatta filim,
Kaçınılmaz herkese hak olan ölüm,
Günü gelir bir gün benide alır.

İstersen kendini kaldır vur taşa,

Çayır Köyü'nde doğdu,
Şimdi kızılcınlı oldu,
Herhalde orda gömü buldu,
Kızılcınlı bizim Ali.

Allah akıl mantık versin,

Sonumuz meçhuldur gideriz nere,
Yaşayan ölüye benziyor köre,
Parasız pulsuza derler beçare,
Örneği onlardan biride benim.

Dünyadan bir lezzet bir tat almayan,

Beni bana yâr etmedin nedense,
Çile kaderimse çeken bedense,
Umrunda olmadı bu garip deliye dönse,
Şeytandan şeytansın sinsisin dünya.

Hep kucaklar yanar döner döneği,

Dostlukla insanlık bitmez sınırsız,
Akıllı insan yaşayamaz onursuz,
Çalar çarpar zengin olunca hırsız,
Burnu havada üç kuruşu olanın.

Üç kuruşla dünyayı kendinin sanar,

Sakın dostum boyun eğme namerde,
Hain dosttan derman olmazmış derde,
Esirgemem sözüm her an her yerde,
Dosta inat düşman beni yıldırmaz.

Harbi olan adam adam satarmı,

Şaşırır rotanı oynar yönünle,
Kasti ve garezi tatlı canınla,
Yüze güler dost sanarsın gezer seninle,
Dost değil düşmanım yakında imiş.

Belli etmez kendini sana rakiptir,

Zalim zorba ırz düşmanı puştlara,
İt misali itten beter uştlara,
Hatasını söyle tutar taşlara,
Bitmez öfkem bu dünyada gerginim.

Aptal yüksekten bakar seni küçükler,