Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Kuduz köpek salya saçar,
Yuva yıkar bela açar,
Sıkışınca korkar kaçar,
İki ayaklı kuduz köpek.

Senden ittir seni öven,

Ortalığa söz atar kurcalar beyni,
Böylesi insanlar her yerde aynı,
Utanmaz arlanmaz bükülmez boynu,
Ne dediğini bilmeyen tok söz.

İçindeki şeytan ile avunan,

Herkes gelip geçecektir oradan,
Ancak bunu bilen Yüce yaradan,
Bizler ise garip kuluz sıradan,
Her şey olur biter vakti gelince.

İlkbaharda bak şu göçmen kuşlara,

Şaşırır rotanı oynar yönünle,
Kasti ve garezi tatlı canınla,
Yüze güler dost sanarsın gezer seninle,
Dost değil düşmanım yakında imiş.

Belli etmez kendini sana rakiptir,

Sakın dostum boyun eğme namerde,
Hain dosttan derman olmazmış derde,
Esirgemem sözüm her an her yerde,
Dosta inat düşman beni yıldırmaz.

Harbi olan adam adam satarmı,

Dost görünüp düşman olanı,
Bende sevmem böyle insanı,
Beden çeker rezil canı,
Pes doğrusu lanet sana.

Söz verir sözünde durmaz,

Birileri birine kuyruğun sallar,
Herhalde yalaka parmağın ballar,
İşte beni bundan üzer bu haller,
Şahit oldum kuyruk sallar yalaka.

İnsi cinsi değildir hiç akrabası,

Asırlardan beri dön bak geriye,
Berbat düzen kurt dadanmış sürüye,
Madem öyle hayat nasıl yürüye,
Komşusu açken tok yatana laanet.

Aç karnına olmaz gönül eğlemek,

Her ortamda baş gösterir yalaka,
Söz dinlemez fayda etmez salaka,
Leke sürer alnı açık yüzü aka,
Aslan boğar aslan meydan kedisi.

İyi kötü kimdir görmez kör deve,

Gariban masumun elleri bağlı,
Her zaman zorbadır zorbanın oğlu,
Farketmez şehirli farketmez köylü,
Zorbalıkla işi zorbadır dişli.

Belli hayat okuluna gitmemiş,