Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Sakın dostum boyun eğme namerde,
Hain dosttan derman olmazmış derde,
Esirgemem sözüm her an her yerde,
Dosta inat düşman beni yıldırmaz.

Harbi olan adam adam satarmı,

Dua etki karşımda bir kadınsın,
Bence kadın değil sen bir odunsun,
Sana bulaşmaktansa bana hadımdır densin,
Ne ararsın bende de git be galtak.

Dedikodularda beni ettin mağana,

Sözde yaşlı kendisinden habersiz,
Söyler büyük dili yerli ve yersiz,
Yüzde altmış kurul rapor yetersiz,
Ne yapsın ne eylesin kıl oldu Esma.

Sakat değil sağlam doktordan tanı,

Yokluk bizi koyar ateşe köze,
Zenginler fakiri getirir dize,
Avazım duyulmaz ne gerek söze,
Hiç kimse yüzüne bakmaz yoksulun.

Bu berbat düzeni böyle bilseydi,

Yeterki o dost bana versin güveni,
Ne farkeder yağlısıyla yavanı,
Ben bilirim beni kalpten seveni,
Gerçek dosta can adarım ölürüm,
Elim kanda olsa yine gelirim.

Devirmi değişti nesilmi azgın,
Zalimler şımarık ehliler üzgün,
Yaralı ceylanın gözleri süzgün,
Nerde vicdan yokmu Allah korkusu.

Nasıl olurda evlat babayı tınlamaz,

Yalan makinesi yalan aleti,
Körde olsa keskin keser jileti,
Belli olur insanların laneti,
Yedisinden yetmişine inanmam.

Bilse nankör geçmesi zor srattan,

Herkes gelip geçecektir oradan,
Ancak bunu bilen Yüce yaradan,
Bizler ise garip kuluz sıradan,
Her şey olur biter vakti gelince.

İlkbaharda bak şu göçmen kuşlara,

Ortalığa söz atar kurcalar beyni,
Böylesi insanlar her yerde aynı,
Utanmaz arlanmaz bükülmez boynu,
Ne dediğini bilmeyen tok söz.

İçindeki şeytan ile avunan,

Kuduz köpek salya saçar,
Yuva yıkar bela açar,
Sıkışınca korkar kaçar,
İki ayaklı kuduz köpek.

Senden ittir seni öven,