Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bal diyerek zehir koyar tasıma,
Sözlerim en yakın akran hısıma,
Hayırsızlar neme gerek nesime,
Sağlığında kıymetini bilmeyen.

Seven dostlar sevdiğini ararmış,

Geldim gördüm yaşadımda ne oldu,
Düşün bu dünyada kim baki kaldı,
Ömür bitti dostum vademse doldu,
Hüzün olur benden geriye kalan,

İsteyenin olsun saray han hamam,

Zalim zorba ırz düşmanı puştlara,
İt misali itten beter uştlara,
Hatasını söyle tutar taşlara,
Bitmez öfkem bu dünyada gerginim.

Aptal yüksekten bakar seni küçükler,

İnsan olan insan yüz yüze bakar,
Tatlı söze yılan delikten çıkar,
Anlamaz insanlıktan bizde çok sakar,
Rezil suratını görmek istemem.

Ne beklersin iki ayaklı katırdan,

Ceylan gözlüm sanki bir kır çiçeği,
Asıl budur inan işte aşkın gerçeği,
Dudağında yaşmağıyla pürçeği,
Ben her zaman taze gülü koklarım.

Hep cennettir güzellerin mevkisi,

Güzelliği melekleri hatırlatır,
Herkes seni konuşur dillerde satır,
Bu garip aşığa sorsan hal hatır,
Ceylan gözlü hoş kokulu gülüm var benim.

Bir su olsam aksam dolsam testine,

Haktır ölüm yoktur kaçış kurtulmak,
Yüce Allaha mahsus ölümsüz olmak,
Bazı insana göre ilginçtir ölmek,
Hayat güzel ölüm acı can tatlı.

Nedirki insan oğlu hüküm yürüte,

Gariban masumun elleri bağlı,
Her zaman zorbadır zorbanın oğlu,
Farketmez şehirli farketmez köylü,
Zorbalıkla işi zorbadır dişli.

Belli hayat okuluna gitmemiş,

Bu dünyaya geldim diye yerinme,
Dosta düşman sahte yüzlü görünme,
İnsanlık zor değil sakın erinme,
İnsan olmak bu kadarda zor değil.

Can vermezsin can alırsın boşuna,

Beni bana yâr etmedin nedense,
Çile kaderimse çeken bedense,
Umrunda olmadı bu garip deliye dönse,
Şeytandan şeytansın sinsisin dünya.

Hep kucaklar yanar döner döneği,