Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dostlukla insanlık bitmez sınırsız,
Akıllı insan yaşayamaz onursuz,
Çalar çarpar zengin olunca hırsız,
Burnu havada üç kuruşu olanın.

Üç kuruşla dünyayı kendinin sanar,

Üç kuruşu beş kuruşu kâr sayar,
Her işi tersine yokuşa dayar,
Unutur hatırı dostluktan cayar,
Son sözünü önce söyler adiler.

Kırk yıllık hatırı hürmeti unutu,

Görür kendisini yüksek yüceden,
Bir sorsan anlamaz gündüz geceden,
Haberi yok konuştuğu heceden,
Adam olmuş adam beğenmez uyuz.

Sende insansın günü gelir ölürsün,

Dalarım gaflete başımda duman,
Aşk girer kalbime dinlemez aman,
Gözlerim gözüne geldiği zaman,
Aklımı başımdan alır o güzel.

Ne bir hastalığa benzer ne bir yaraya,

Sen koru Allahım verneden zulüm,
Ömür üç günlüktür hayatta filim,
Kaçınılmaz herkese hak olan ölüm,
Günü gelir bir gün benide alır.

İstersen kendini kaldır vur taşa,

Sonumuz meçhuldur gideriz nere,
Yaşayan ölüye benziyor köre,
Parasız pulsuza derler beçare,
Örneği onlardan biride benim.

Dünyadan bir lezzet bir tat almayan,

Çayır Köyü'nde doğdu,
Şimdi kızılcınlı oldu,
Herhalde orda gömü buldu,
Kızılcınlı bizim Ali.

Allah akıl mantık versin,

Geldim gördüm yaşadımda ne oldu,
Düşün bu dünyada kim baki kaldı,
Ömür bitti dostum vademse doldu,
Hüzün olur benden geriye kalan,

İsteyenin olsun saray han hamam,

Zalim zorba ırz düşmanı puştlara,
İt misali itten beter uştlara,
Hatasını söyle tutar taşlara,
Bitmez öfkem bu dünyada gerginim.

Aptal yüksekten bakar seni küçükler,

İnsan olan insan yüz yüze bakar,
Tatlı söze yılan delikten çıkar,
Anlamaz insanlıktan bizde çok sakar,
Rezil suratını görmek istemem.

Ne beklersin iki ayaklı katırdan,