Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Beni bana yâr etmedin nedense,
Çile kaderimse çeken bedense,
Umrunda olmadı bu garip deliye dönse,
Şeytandan şeytansın sinsisin dünya.

Hep kucaklar yanar döner döneği,

Dostlukla insanlık bitmez sınırsız,
Akıllı insan yaşayamaz onursuz,
Çalar çarpar zengin olunca hırsız,
Burnu havada üç kuruşu olanın.

Üç kuruşla dünyayı kendinin sanar,

Gelen geldi giden gitti,
Ecel geldi vadem yetti,
Ahla vahla ömür bitti,
Deki dünya kime kaldı.

Göz açıp kapayana kadar,

Kalmaz dünya padişaha,kırala,
Vakti gelir ölüm haktır her kula,
Unutmuş gerçeği gözün kör ola,
Kalır sanma kime kalmış bu dünya.

Benim sözüm böbürlenen beyime,

Üç kuruşu beş kuruşu kâr sayar,
Her işi tersine yokuşa dayar,
Unutur hatırı dostluktan cayar,
Son sözünü önce söyler adiler.

Kırk yıllık hatırı hürmeti unutu,

Görür kendisini yüksek yüceden,
Bir sorsan anlamaz gündüz geceden,
Haberi yok konuştuğu heceden,
Adam olmuş adam beğenmez uyuz.

Sende insansın günü gelir ölürsün,

Dalarım gaflete başımda duman,
Aşk girer kalbime dinlemez aman,
Gözlerim gözüne geldiği zaman,
Aklımı başımdan alır o güzel.

Ne bir hastalığa benzer ne bir yaraya,

Dua etki karşımda bir kadınsın,
Bence kadın değil sen bir odunsun,
Sana bulaşmaktansa bana hadımdır densin,
Ne ararsın bende de git be galtak.

Dedikodularda beni ettin mağana,

Sözde yaşlı kendisinden habersiz,
Söyler büyük dili yerli ve yersiz,
Yüzde altmış kurul rapor yetersiz,
Ne yapsın ne eylesin kıl oldu Esma.

Sakat değil sağlam doktordan tanı,

Çok konuşsan derler sana gavurdur,
Suskun kalsan zannederler sağırdır,
Ben bilirm taş yerinde ağırdır,
Nedense insanları aklım almıyor.

Şeytanıda geçer şeytandan öte,