Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yeterki o dost bana versin güveni,
Ne farkeder yağlısıyla yavanı,
Ben bilirim beni kalpten seveni,
Gerçek dosta can adarım ölürüm,
Elim kanda olsa yine gelirim.

Devirmi değişti nesilmi azgın,
Zalimler şımarık ehliler üzgün,
Yaralı ceylanın gözleri süzgün,
Nerde vicdan yokmu Allah korkusu.

Nasıl olurda evlat babayı tınlamaz,

Yokluk bizi koyar ateşe köze,
Zenginler fakiri getirir dize,
Avazım duyulmaz ne gerek söze,
Hiç kimse yüzüne bakmaz yoksulun.

Bu berbat düzeni böyle bilseydi,

Üç kuruşu beş kuruşu kâr sayar,
Her işi tersine yokuşa dayar,
Unutur hatırı dostluktan cayar,
Son sözünü önce söyler adiler.

Kırk yıllık hatırı hürmeti unutu,

Görür kendisini yüksek yüceden,
Bir sorsan anlamaz gündüz geceden,
Haberi yok konuştuğu heceden,
Adam olmuş adam beğenmez uyuz.

Sende insansın günü gelir ölürsün,

Dalarım gaflete başımda duman,
Aşk girer kalbime dinlemez aman,
Gözlerim gözüne geldiği zaman,
Aklımı başımdan alır o güzel.

Ne bir hastalığa benzer ne bir yaraya,

Gariban masumun elleri bağlı,
Her zaman zorbadır zorbanın oğlu,
Farketmez şehirli farketmez köylü,
Zorbalıkla işi zorbadır dişli.

Belli hayat okuluna gitmemiş,

Bu dünyaya geldim diye yerinme,
Dosta düşman sahte yüzlü görünme,
İnsanlık zor değil sakın erinme,
İnsan olmak bu kadarda zor değil.

Can vermezsin can alırsın boşuna,

Ceylan gözlüm sanki bir kır çiçeği,
Asıl budur inan işte aşkın gerçeği,
Dudağında yaşmağıyla pürçeği,
Ben her zaman taze gülü koklarım.

Hep cennettir güzellerin mevkisi,

Güzelliği melekleri hatırlatır,
Herkes seni konuşur dillerde satır,
Bu garip aşığa sorsan hal hatır,
Ceylan gözlü hoş kokulu gülüm var benim.

Bir su olsam aksam dolsam testine,