Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İnsan olan insan yüz yüze bakar,
Tatlı söze yılan delikten çıkar,
Anlamaz insanlıktan bizde çok sakar,
Rezil suratını görmek istemem.

Ne beklersin iki ayaklı katırdan,

Ceylan gözlüm sanki bir kır çiçeği,
Asıl budur inan işte aşkın gerçeği,
Dudağında yaşmağıyla pürçeği,
Ben her zaman taze gülü koklarım.

Hep cennettir güzellerin mevkisi,

Güzelliği melekleri hatırlatır,
Herkes seni konuşur dillerde satır,
Bu garip aşığa sorsan hal hatır,
Ceylan gözlü hoş kokulu gülüm var benim.

Bir su olsam aksam dolsam testine,

Haktır ölüm yoktur kaçış kurtulmak,
Yüce Allaha mahsus ölümsüz olmak,
Bazı insana göre ilginçtir ölmek,
Hayat güzel ölüm acı can tatlı.

Nedirki insan oğlu hüküm yürüte,

Beni bana yâr etmedin nedense,
Çile kaderimse çeken bedense,
Umrunda olmadı bu garip deliye dönse,
Şeytandan şeytansın sinsisin dünya.

Hep kucaklar yanar döner döneği,

Dostlukla insanlık bitmez sınırsız,
Akıllı insan yaşayamaz onursuz,
Çalar çarpar zengin olunca hırsız,
Burnu havada üç kuruşu olanın.

Üç kuruşla dünyayı kendinin sanar,

Akıllı ol aklı kısa fırlama,
İnsanları küçümseyip horlama,
Doğrusu şansını fazla zorlama,
Sen beni dize getiremezsin.

İnsanı tanımaz bakın şu mata,

Hal perişan veren yoktur teselli,
Masum gariblerin durumu belli,
Günler geldi geçti yaş oldu elli,
Zalim dünya sende gönlüm şen değil.

Dostum gül atsada dikeni batar,

Bal diyerek zehir koyar tasıma,
Sözlerim en yakın akran hısıma,
Hayırsızlar neme gerek nesime,
Sağlığında kıymetini bilmeyen.

Seven dostlar sevdiğini ararmış,

Sakın dostum boyun eğme namerde,
Hain dosttan derman olmazmış derde,
Esirgemem sözüm her an her yerde,
Dosta inat düşman beni yıldırmaz.

Harbi olan adam adam satarmı,