Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Kimi toktur kimi açtır bilinmez,
Haktan gelir kısmet zorla alınmaz,
Yoksa kısmet arasanda bulunmaz,
Kul nedirki Allah verir kısmeti.

Yanlışa yalana dilin sürtenler,

Bir zamanlar benden beterdi açtı
Vurgunu vurunca bizide geçti,
Herkes vurguncuyu akıl hocası seçti,
Şimdi gelmiş akıl veriri vurguncu.

Farkı yoktu bir zamanlar durgun sulardan,

ALEVİ DOST


Pirim Ali'm ferman okur çöllere,
Şah Hüseyin'im destan oldu dillere,
Alevi'ye dil uzatan İte kirli ellere

Hasete hesata fetva yazana,
Yalan yalnış sözle ara bozana,
Helede bu gidişata berbat düzene,
Nedense bir türlü alışamadım.

Nefsinin peşinden koşan millete,

Fakirler bir yana zengin bir yana,
Sonuçta herkesi doğuran ana,
Örnek asgari ücret zulümdür bana,
Ağa patronlara kaldı Türkiye.

Patronun elinde benim kaderim,

Can veren Allah'tır can alan cani,
Gözü dönmüş cahilin yok İmanı Dini,
Alanda Allah verende unuttun hani,
Ancak dile kolay adam öldürmek.

Ne kadar kendini vursanda taşa,

Sende inanılmaz aşkı aradım,
Bu gözlerim seni gözler her adım,
Şu dünyada sade sensin muradım,
Kara gözlüm sevdan bana ilaçtır.

Hiç şaşırma bensiz şaşarsa rotan,

Dosta düşman olur düşmanına dost,
Nankör insan yüzündendir yanan post,
Doğruya dürüste boyun eğmez puşt,
Selam bile vermem nankör insana.

Bitmez isyanların nankörler çoksa,

Bir işi yaparsan zor ile nazla,
Kesinlikle olmaz kısmetten fazla,
En iyisi yetinmek lazımdır azla,
Elden bir şey gelmez şans gülmeyince.

Vade yetmeyince hasta olan ölmez,

Çok ağırdır günah korkar kaçarım,
Hak verir kısmeti dükkan açarım,
Dolu dolu yiyip dolu içerim,
Beni açmı kaldı sandın muhanet.

Öyle böyle yiyeceğim bir lokma,