Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İnmez alçaklara uçar yüksekten,
Ne beklersin eksik etek eksikten
Dünya güzelide olsan sevmem gerçekten,
Kendini ne zannedersin kızım sen.

O vicdana sığmaz huyun kurusun,

Bıkmış usanmışım bende herşeyden,
Yok benim beklentim ağadan beyden,
Yürek yoksa adam olurmu boydan,
Ben kedime göre dost bulamadım.

Ayıklasan bile bitmez galleşler,

Sal kendini gitsin düze ovaya,
Sığmaz oldun koca Çayırovaya,
Huzur getirmedin sıcak yuvaya,
Kızım sana koca dünya dar geldi.

Bu haline bir gün şükür etmezsin,

Dünya güzel olsada neye yarar,
Bu dünyada önce insanlar güze olmalı.
Arzular her zaman dost dostu arar,
Bu dünyada önce insanlar güzel olmalı.

Kimi hırsız kimi soysuz olursa,

Kimi toktur kimi açtır bilinmez,
Haktan gelir kısmet zorla alınmaz,
Yoksa kısmet arasanda bulunmaz,
Kul nedirki Allah verir kısmeti.

Yanlışa yalana dilin sürtenler,

Bir zamanlar benden beterdi açtı
Vurgunu vurunca bizide geçti,
Herkes vurguncuyu akıl hocası seçti,
Şimdi gelmiş akıl veriri vurguncu.

Farkı yoktu bir zamanlar durgun sulardan,

ALEVİ DOST


Pirim Ali'm ferman okur çöllere,
Şah Hüseyin'im destan oldu dillere,
Alevi'ye dil uzatan İte kirli ellere

Hasete hesata fetva yazana,
Yalan yalnış sözle ara bozana,
Helede bu gidişata berbat düzene,
Nedense bir türlü alışamadım.

Nefsinin peşinden koşan millete,

Fakirler bir yana zengin bir yana,
Sonuçta herkesi doğuran ana,
Örnek asgari ücret zulümdür bana,
Ağa patronlara kaldı Türkiye.

Patronun elinde benim kaderim,

Can veren Allah'tır can alan cani,
Gözü dönmüş cahilin yok İmanı Dini,
Alanda Allah verende unuttun hani,
Ancak dile kolay adam öldürmek.

Ne kadar kendini vursanda taşa,