Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Fırsatçıya Fırsat Verdiğin Zaman

Sen aldanma sakal ile bıyığa,
Fark etmez küçüğe ister büyüğe,
Habersizden bindirirler kayığa,
Fırsatçıya fırsat verdiğin zaman.

Gel kardeşim yaşayalım sakince,
Gariplerde çile yüklü yükünce,
Arpamı biçilir buğday ekince,
Aklım almaz bu gidişat hoş değil.

Yaratıldık Adem baba soyundan,

Dünya değil kimseye tapu,
Geliş gidiş iki kapı,
Varsa günahın yersin hpı,
Sen sen olda iyi düşün.

Geldim sana günahsızdım,

Kurudu dallarım kesildi kısmet,
Sanki ben memnunum ederim nispet,
Hanım dolup taşar gözlerim ispat,
Herkese var bana yok bu nedirki yahu.

İncitmem karıncayı dürüst yaşarım,

İnmez alçaklara uçar yüksekten,
Ne beklersin eksik etek eksikten
Dünya güzelide olsan sevmem gerçekten,
Kendini ne zannedersin kızım sen.

O vicdana sığmaz huyun kurusun,

Bıkmış usanmışım bende herşeyden,
Yok benim beklentim ağadan beyden,
Yürek yoksa adam olurmu boydan,
Ben kedime göre dost bulamadım.

Ayıklasan bile bitmez galleşler,

Sal kendini gitsin düze ovaya,
Sığmaz oldun koca Çayırovaya,
Huzur getirmedin sıcak yuvaya,
Kızım sana koca dünya dar geldi.

Bu haline bir gün şükür etmezsin,

Dünya güzel olsada neye yarar,
Bu dünyada önce insanlar güze olmalı.
Arzular her zaman dost dostu arar,
Bu dünyada önce insanlar güzel olmalı.

Kimi hırsız kimi soysuz olursa,

Kimi toktur kimi açtır bilinmez,
Haktan gelir kısmet zorla alınmaz,
Yoksa kısmet arasanda bulunmaz,
Kul nedirki Allah verir kısmeti.

Yanlışa yalana dilin sürtenler,

Bir zamanlar benden beterdi açtı
Vurgunu vurunca bizide geçti,
Herkes vurguncuyu akıl hocası seçti,
Şimdi gelmiş akıl veriri vurguncu.

Farkı yoktu bir zamanlar durgun sulardan,