Veysel Şimşek Şiirleri

3261

ŞİİR


12

TAKİPÇİ

Veysel Şimşek

Unuttun ölümü dünyaya taptın,
Halkın oyu ile koltuğu kaptın,
Benliğin unuttun yolundan saptın,
Azcık insafa gelsene ağam.


Devamını Oku
Veysel Şimşek

Nere gitsen her zaman ve her yerde,
Ne beklersin böbürlenen nankörde,
Eli ile sokar başını derde,
Kendisini birşey sanar kibirli.

Kibirlide bir insandır sıradan,

Devamını Oku
Veysel Şimşek

Zengin zaten zengin ne yapsın fakir,
Zenginin çocuğu heryerde okur,
Böyle lanet kaderin yüzüne tükür,
Fakirlere yaşaması harammı.

Zenginin köpeği yürür makamla,

Devamını Oku
Veysel Şimşek

Geldim gördüm yedim içtim yaşadım,
Sırtımda çekilmez yükler taşıdım,
Haz almadım bu dünyadan üşüdüm,
Dolu olan nedir boş olan nedir.

Yazılan gerçektir yaşanan ayan,

Devamını Oku
Veysel Şimşek

Kırk yıl uzak bana darıldığım çeşme,
Yaram derindedir fazlada deşme,
Dostum yanar döner olup değişme,
Tükürsende gelir gider yüzsüzler.

Her insana tenezül etmem yapmam yakarı,

Devamını Oku
Veysel Şimşek

Doğduktan sonraya yaşama yolu,
Gizemli bir dünya sırlarla dolu,
Hoş geldin Dünyaya tanrının kulu,
İşte bu hayata açılan sayfa.

Günahsız bebektir boştur sayfası,

Devamını Oku
Veysel Şimşek

Geldi, geçti saltanatçı hancılar,
Şah Hüseyin'im yaran bizi sancılar,
Bize hükmedenler sahte dinciler,
Hüseyin'im ben yoluna ölürüm.

Cengaverdi Şahım Ali'min cengi,

Devamını Oku
Veysel Şimşek

Senin hıncın kara değil akamı,
Ne tahtı isterim ne de makamı,
Yeter artık senden yırttım yakamı,
Bıktım dünya senden bıktım yorgunum.

Senin olsun kalleşlerle yalancın,

Devamını Oku