Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bir zamanlar bal kaymakta yağ idim,
Söyle söyle fayda etmez öğüdüm,
Gide gele ben dostlardan soğudum,
Dostlar neden bakar bana el gibi.

Bilmem suçun büyükbaşı kimdedir,

Kış bitti mart geldi adıda bahar,
Derelerden sular seller gür akar,
Ağaçlar tomurcuk her yer gül kokar,
Nede güzel olur bahar havası.

Güneşin şavkısı vurur denize,

Vardır bir dal sigaranın kırk yıl hatırı,
Unutulmaz dostluk bundan ötürü,
Nankörlerin bundan yoktur haberi,
Ölmez hatır hürmet düne bakmalı.

Sen sana kendine güvendin neye,

Bende anlamadım nasıl yarıştı,
İyi şiir kötü şiire karıştı,
Şike vardı buda nasıl bir işti,
Gelmem sana aşıklar kahvehanesi.

Aralık onsekiz ikibin onbir saat yedide,

Hakkım yoktur hiç kimseye kızmaya,
Ne gerektir eşi dostu üzmeye,
Lüzum yoktur dili tellal gezmeye,
Asıl namkör olan benim kaderim.

Gerçek neyse onu yazar kitabım,

Allahım sen düzelt kader bahtımı,
Saraydan saray et gönül tahtımı,
Kalmaz çıkar fazla alma ahtımı,
Yıldım dünya artık ben senden yıldım.

Yıktın sarayımı yıktın han, ımı,

Hiç gördünmü bu dünyada onanı,
Yaşayıpta ölüp geri döneni,
Üzme kavim kardeş baba ananı,
Budur gerçek bilki dünya boş kardeş.

Sen sen olda karıncayı incitme,

Kaderde ne varsa onu yaşarım,
Yok ise becerim yoksa başarım,
Berbat düzen gidişata şaşarım,
Geldiysem dünyaya ben mi suçluyum.

Olsada pay etmez vermez gangaster,

Yetmezse sekiz bin biraz daha ver,
Birde asgari ücretle geçineni gör,
Duy vicdanı kuru yüce Allah ne der,
Bizim çektiğmiz bize yetmezmi.

Vekile sekiz ver bizede iki,

Dört ayaklı deveye deve denir,
Hoştur dört ayaklı etide yenir,
Asıl iki ayaklı develer sinir,
Bizde çoktur iki ayaklı develer.

Dört ayaklı deve doyar otunan,