Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yoktur han hamamım atım arabam,
Yatım katım ne bir tahttım tarabam,
Fakir diye dostla bitti merhabam,
Fakir yoksul yaşamaya alıştık.

Bitmez geçim telaş hayli uğraştım,

Hiç hayırlı eşim dostum olmamış,
Kader bahtım beni mutlu kılmamış,
Baktım etrafıma kimse kalmamış,
Bu dünyada garip kalmak zor imiş.

Günmü geçer her gün sabır taşıyla,

Ne güzeldi o çocukluk günlerim,
Yaşlandıkça ben bu farkı anlarım,
Zaman akar gider nasıl önlerim,
Bitti ömür geldi geçti neyleyim.

Hatırlarım özlem duydum dedeme,

Dargınlar barışır kalpler şenelir,
Kalpler çoşar hoşgörüye yönelir,
Senede bir on gün önceden gelir,
Bu senede bayram geldi hoş geldi.

Kesilir kurbanlar bolluk bereket,

Kış bitti mart geldi adıda bahar,
Derelerden sular seller gür akar,
Ağaçlar tomurcuk her yer gül kokar,
Nede güzel olur bahar havası.

Güneşin şavkısı vurur denize,

Bir zamanlar bal kaymakta yağ idim,
Söyle söyle fayda etmez öğüdüm,
Gide gele ben dostlardan soğudum,
Dostlar neden bakar bana el gibi.

Bilmem suçun büyükbaşı kimdedir,

Vardır bir dal sigaranın kırk yıl hatırı,
Unutulmaz dostluk bundan ötürü,
Nankörlerin bundan yoktur haberi,
Ölmez hatır hürmet düne bakmalı.

Sen sana kendine güvendin neye,

Hakkım yoktur hiç kimseye kızmaya,
Ne gerektir eşi dostu üzmeye,
Lüzum yoktur dili tellal gezmeye,
Asıl namkör olan benim kaderim.

Gerçek neyse onu yazar kitabım,

Bende anlamadım nasıl yarıştı,
İyi şiir kötü şiire karıştı,
Şike vardı buda nasıl bir işti,
Gelmem sana aşıklar kahvehanesi.

Aralık onsekiz ikibin onbir saat yedide,

Allahım sen düzelt kader bahtımı,
Saraydan saray et gönül tahtımı,
Kalmaz çıkar fazla alma ahtımı,
Yıldım dünya artık ben senden yıldım.

Yıktın sarayımı yıktın han, ımı,