Allahım sen düzelt kader bahtımı,
Saraydan saray et gönül tahtımı,
Kalmaz çıkar fazla alma ahtımı,
Yıldım dünya artık ben senden yıldım.
Yıktın sarayımı yıktın han, ımı,
Dört ayaklı deveye deve denir,
Hoştur dört ayaklı etide yenir,
Asıl iki ayaklı develer sinir,
Bizde çoktur iki ayaklı develer.
Dört ayaklı deve doyar otunan,
Yetmezse sekiz bin biraz daha ver,
Birde asgari ücretle geçineni gör,
Duy vicdanı kuru yüce Allah ne der,
Bizim çektiğmiz bize yetmezmi.
Vekile sekiz ver bizede iki,
Affet yüce tanrım ne bu alemet,
Sendendir kıyamet senden selamet,
Ürkütücü deprem yoktur merhamet,
Şimdi ise Vanda deprem acısı.
Doksan dokuz İstanbul Kocaeli Bolu,
Kurt dalsa sürüye bırakıp kaçar,
Dosta, akrabaya belalar açar,
Ekmeğini yeyip, suyunu içer,
Sahibini ısıran davar köpeği.
Okuyupta adam olmuş diyenler,
Doğru değil bence yanlış duyanlar,
Okuyupta çok zehirli çiyanlar,
Okuyanı adam etmez diploma.
Diploma bir altın kolda bilezik,
İyi düşün iyi kaçırma tadı,
Deliye çıkarma güzelim adı,
Gel kendine biraz gel hırçın kedi,
Tövbe etsende fayda etmez son sözün.
Geçer yıllar herşey kalır geride,
Yoktur han hamamım atım arabam,
Yatım katım ne bir tahttım tarabam,
Fakir diye dostla bitti merhabam,
Fakir yoksul yaşamaya alıştık.
Bitmez geçim telaş hayli uğraştım,
Ne güzeldi o çocukluk günlerim,
Yaşlandıkça ben bu farkı anlarım,
Zaman akar gider nasıl önlerim,
Bitti ömür geldi geçti neyleyim.
Hatırlarım özlem duydum dedeme,
Hiç hayırlı eşim dostum olmamış,
Kader bahtım beni mutlu kılmamış,
Baktım etrafıma kimse kalmamış,
Bu dünyada garip kalmak zor imiş.
Günmü geçer her gün sabır taşıyla,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!