Affet yüce tanrım ne bu alemet,
Sendendir kıyamet senden selamet,
Ürkütücü deprem yoktur merhamet,
Şimdi ise Vanda deprem acısı.
Doksan dokuz İstanbul Kocaeli Bolu,
Okuyupta adam olmuş diyenler,
Doğru değil bence yanlış duyanlar,
Okuyupta çok zehirli çiyanlar,
Okuyanı adam etmez diploma.
Diploma bir altın kolda bilezik,
Bin sözünde bir sözüne inanmam,
Belki ilerde adam olur mu sanmam,
Yalancı gül olsa dalına konmam,
Bir değil beş değil adı kırk yalan.
Bak sen kırk yalanda palavra sıkı,
Değildir uzaylı değildir marslı,
Dünyalı Karslı kız içinden hırslı,
İsmini söylemedi kendisi Karslı,
Pekte güzel melek yüzlü Karslı kız.
Anlaşılmaz yüzündeki matemi,
Yakınlık derecem amca torunu
Gurbet elde geçer dünü yarını
O'da benim gibi bitmez sorunu
Şükredip kaderim dedi İSMAİL.
Gencecik yaşında gurbet kuşudur,
Yokluk engel istediğimi alamam,
Bir türlü kendimi mutlu kılamam,
Ben gülmedim başkasını bilemem,
Zalim dünya sende gülen varmıdır.
Az ile yetindim bulamam çoku,
Vay! Kedi yürekli aslan kesilen,
Varlığı saltanat cesaret alan,
Dünya sana baki ben miyim ölen,
Bu dünyada baki kalan görmedim.
Güven olmaz yüzü güleç olsada,
Dostum canım desede kıymet bilsede,
Adam olmaz dünyaya yüz defa gelsede,
Bu zamanda güven olmaz dostlara.
Can ciğerim dersin canını adarsın,
Güzelliğin bana destan yazdırır,
Hasretliğin garip candan bezdirir,
Bu kalp senin için çırnıp durur,
Gel çılgın aşığı yorma güzelim.
Sensizlikte solar dikenim, gülüm,
Saltanatı, sıkıntıyı, darlığı,
Sefayı, cefayı bunca zorluğu,
İnsanlara kısmet denen varlığı,
Güvenme kendine bunu Hak verdi.
İstediğin kadar etsende inkar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!