Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Vardır bir dal sigaranın kırk yıl hatırı,
Unutulmaz dostluk bundan ötürü,
Nankörlerin bundan yoktur haberi,
Ölmez hatır hürmet düne bakmalı.

Sen sana kendine güvendin neye,

Bende anlamadım nasıl yarıştı,
İyi şiir kötü şiire karıştı,
Şike vardı buda nasıl bir işti,
Gelmem sana aşıklar kahvehanesi.

Aralık onsekiz ikibin onbir saat yedide,

Hakkım yoktur hiç kimseye kızmaya,
Ne gerektir eşi dostu üzmeye,
Lüzum yoktur dili tellal gezmeye,
Asıl namkör olan benim kaderim.

Gerçek neyse onu yazar kitabım,

Hiç gördünmü bu dünyada onanı,
Yaşayıpta ölüp geri döneni,
Üzme kavim kardeş baba ananı,
Budur gerçek bilki dünya boş kardeş.

Sen sen olda karıncayı incitme,

Kaderde ne varsa onu yaşarım,
Yok ise becerim yoksa başarım,
Berbat düzen gidişata şaşarım,
Geldiysem dünyaya ben mi suçluyum.

Olsada pay etmez vermez gangaster,

Allahım sen düzelt kader bahtımı,
Saraydan saray et gönül tahtımı,
Kalmaz çıkar fazla alma ahtımı,
Yıldım dünya artık ben senden yıldım.

Yıktın sarayımı yıktın han, ımı,

Kurt dalsa sürüye bırakıp kaçar,
Dosta, akrabaya belalar açar,
Ekmeğini yeyip, suyunu içer,
Sahibini ısıran davar köpeği.

Affet yüce tanrım ne bu alemet,
Sendendir kıyamet senden selamet,
Ürkütücü deprem yoktur merhamet,
Şimdi ise Vanda deprem acısı.

Doksan dokuz İstanbul Kocaeli Bolu,

Okuyupta adam olmuş diyenler,
Doğru değil bence yanlış duyanlar,
Okuyupta çok zehirli çiyanlar,
Okuyanı adam etmez diploma.

Diploma bir altın kolda bilezik,

Yetmezse sekiz bin biraz daha ver,
Birde asgari ücretle geçineni gör,
Duy vicdanı kuru yüce Allah ne der,
Bizim çektiğmiz bize yetmezmi.

Vekile sekiz ver bizede iki,