Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bir zamanlar bal kaymakta yağ idim,
Söyle söyle fayda etmez öğüdüm,
Gide gele ben dostlardan soğudum,
Dostlar neden bakar bana el gibi.

Bilmem suçun büyükbaşı kimdedir,

Vardır bir dal sigaranın kırk yıl hatırı,
Unutulmaz dostluk bundan ötürü,
Nankörlerin bundan yoktur haberi,
Ölmez hatır hürmet düne bakmalı.

Sen sana kendine güvendin neye,

Hakkım yoktur hiç kimseye kızmaya,
Ne gerektir eşi dostu üzmeye,
Lüzum yoktur dili tellal gezmeye,
Asıl namkör olan benim kaderim.

Gerçek neyse onu yazar kitabım,

Bende anlamadım nasıl yarıştı,
İyi şiir kötü şiire karıştı,
Şike vardı buda nasıl bir işti,
Gelmem sana aşıklar kahvehanesi.

Aralık onsekiz ikibin onbir saat yedide,

Hiç gördünmü bu dünyada onanı,
Yaşayıpta ölüp geri döneni,
Üzme kavim kardeş baba ananı,
Budur gerçek bilki dünya boş kardeş.

Sen sen olda karıncayı incitme,

Kaderde ne varsa onu yaşarım,
Yok ise becerim yoksa başarım,
Berbat düzen gidişata şaşarım,
Geldiysem dünyaya ben mi suçluyum.

Olsada pay etmez vermez gangaster,

Allahım sen düzelt kader bahtımı,
Saraydan saray et gönül tahtımı,
Kalmaz çıkar fazla alma ahtımı,
Yıldım dünya artık ben senden yıldım.

Yıktın sarayımı yıktın han, ımı,

Yakınlık derecem amca torunu
Gurbet elde geçer dünü yarını
O'da benim gibi bitmez sorunu
Şükredip kaderim dedi İSMAİL.

Gencecik yaşında gurbet kuşudur,

Bin sözünde bir sözüne inanmam,
Belki ilerde adam olur mu sanmam,
Yalancı gül olsa dalına konmam,
Bir değil beş değil adı kırk yalan.

Bak sen kırk yalanda palavra sıkı,

Değildir uzaylı değildir marslı,
Dünyalı Karslı kız içinden hırslı,
İsmini söylemedi kendisi Karslı,
Pekte güzel melek yüzlü Karslı kız.

Anlaşılmaz yüzündeki matemi,