Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Rezilik diz boyu almış yürümüş,
Bir zamanlar Dedem Babam kör imiş,
Mecbur hayat bu kadarmı zor imiş,
Dünyanın çilesi bizemi kalmış.

Anlaki Dünyada insanlık bitmiş,

Atar tutar nefret eder geriden,
Gıybet yapar hi ayrılmaz sürüden,
Her işini el altından yürüden,
Bir türlü insanları anlayamadım.

Yanar döner iki yüzlü canavar,

Sen her şeyi bu günemi sakladın,
Konuş konuş bitmez kendini akladın,
Hem kendini hemde beni şokladın,
Paşa amca böyle kurşun olurmu.

Bir büyük olarak verdin öğüdü,

Muharremi ettin kendineortak,
Yaptığın ayıbın üstünümü örtek,
Senet değil kağıt değilki yırtak,
Hacı önder adam böyle satılmaz.

Veyselim masumdur kuzudan kuzu,

Yolumuz yokuştur çıkılmaz rampa,
Dünya dönmüş sanki bir esir kampa,
Nankör çalar çarpar yapar trampa,
Bu azgın nesilin neyine güvenem.

Yılan ile bir çuvala girilmez,

Hiç kimse kendine suçluyum demez,
Gelende behnamaz gidende behnamaz,
Nankör evlat babayı anayı tanımaz,
Bu gidişle başımıza taş yağar.

Bir komşu komşuya selam vermezse,

Sensiz dünyam her gün döner zehire,
Yanar tüter katlanamam kahire,
Ömür boyu senle gidem ahire,
Benim canım gülüm gel hoş bakışlım.

Gece gündüz hep hayalimde yaşarım,

Bilmemki ben kime nettim neyledim,
Yoksa kalpler kırıp kemmi söyledim,
Gide gide uçurumu boyladım,
İki yakam bir araya gelmez bir türlü.

Bitmez dert kederim çileli başım,

Seviyorsam kalpten kimseye vermem,
Vakti geçmiş solmuş gülü hiç dermem,
Güzeller bir güldür severim durmam,
İncitmem tomurcuk gülü koklarım.

Has güller kalbimin köşkünde açar,

Dünya derler herkes geçer buradan,
Elbet vardır yeri göğü yaradan,
Varsa inat edip hüküm yürüden,
İnkârcının iki gözü kör olur.

Yüce Allah bir takarsa kafayı,