Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İnsan oğlu ana babadan hasıl,
Doğar büyür ölür binlerce nesil,
Yaşam standardı böyledir usül,
İnsan doğar ölür dünya sanki burçak tarlası.

Ölen ölür geride kalanlar sağlar,

Seni kaymaklara bala belerim,
Allah seni bana yazsın dilerim,
Mecnun olur arkan sıra melerim,
Ceylan gözlüm sen herşeye layıksın.

Bilmiyorum sen kimlerin yârisin,

Şeytan ben ağayım derken,
Dünya geniş iken darken,
İki ayaklı şeytan varken,
Senin işin rast gelmez ki.

Hal gidişat bozuk temel,

Her yer sahte softa doldu,
Çoktur arsız mertlik öldü,
Dostlarım bize ne oldu,
Sonumuz mu geldi yoksa?

Boş teselli kendin kandır,

Yılan gibi kıvrım kıvrım sürünür,
Gizli gizli gölgelere bürünür,
Dosta iki adım gelmez erinir,
Her halinden belli olur sümsükler.

Çok konuşur seviyeyi düşürür.

Gider Ata'sının izinden dönmez,
Düşmanı kovmadan cebheden inmez,
Yenilgiyi kabullenmez içine sinmez,
Türk Doğar Türk ölür Türkün çocuğu.

Kutlu bayramlarda yapar şenliği,

Ben pitbul bilirdim pitlbuldanda öte,
Akıl almaz iki ayaklı toroman ite,
Fırsat verme böyle rezil ibrete,
Sessizce ısırır kaçar toroman.

Bunun gibi çalıp çarpıp yiyemem,

Bir kudret vardırki şahlanan atta,
Sevgililer günü on dört şubatta,
Dünyayı verseler değişmem hatta,
Kalbimde özelsin varlığın yeter.

Gülden gülsün çiçeklerden çiçeksin,

Varsa paran arkan sıra dönerler,
İsmin dilden düşmez hergün anarlar,
Adamda olmasan adam sanarlar,
Fakir isen kimse seni tanımaz.

Varlığında ağa paşa olursun,

Derde dermanı ancak Yüce Allah Çalar,
Ağlarsa anam ağlar gözleri dolar,
Düşmanlar oh çeker dostlarım güler,
İşte o zaman geniş dünya dar gelir.

Durumun iyi olursa çok olur yiyen,