Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Beceri eldedir değildir dilde,
Cahiller her zaman kamburdur belde,
Ne beklersin adam olmaz rezilde,
Adam olmayana okul ne yapsın.

Kalbimdedir benim asıl kitabım,

Dünya arsızların dünyası olmuş,
Üç beş çapulcuya hırsıza kalmış,
Şairim derbeder çileli kulmuş,
Neyime sevinem neyime gülem.

Benim tek bayramım dosta varınca,

Gelen vurur giden vurur,
Dürüstte olsan incir gurur,
Ayakta kalmak için çırpınıp durur,
Gariban olacağına öl ondan iyi.

Eğerki yok ise bir tane dayın,

Olmayınca olmaz denilen meret,
Arpası olmazsa aç kalır kırat,
Ne kadarda car atarsanda car at,
Olmayınca dürüstlükte fayda etmiyor.

Mertlik ölmüş şimdi ise para doyurur,

İnsan isek dürüst olsak ne olur,
Fakir,yoksul çile ile boğulur,
Çalar,çarpar hırsız yine bey olur,
Bu memleket hırsızlara özel mi?

Dürüst garip doğuyor garip ölüyor,

Açmış göbeğini açmış bacağı,
Bu gidişle küllendirmez ocağı,
Pislikten üreyen hamam böceği,
Kendisi onmaz başkasını da ondurmaz zilli.

Şeytandan yoğrulmuş şeytan mayası,

Bir söz vardır insan öldürme yaşat,
Kendin bilmez kursaksızlara taş at,
Fırsat bulmuş iken içini boşalt,
Biri amca biri abi piçte var.

Amca abi yanında piç kurusu,

Rotam şaştı belli değil amacım,
Hayırsız kardeşim hayırsız bacım,
Günden güne artar dinmiyor acım,
Zalim dünya sende rahat değilim.

Geldim dünya sana ben beni bildim,

İnsan oğlu ana babadan hasıl,
Doğar büyür ölür binlerce nesil,
Yaşam standardı böyledir usül,
İnsan doğar ölür dünya sanki burçak tarlası.

Ölen ölür geride kalanlar sağlar,

Seni kaymaklara bala belerim,
Allah seni bana yazsın dilerim,
Mecnun olur arkan sıra melerim,
Ceylan gözlüm sen herşeye layıksın.

Bilmiyorum sen kimlerin yârisin,