Bilmemki ben kime nettim neyledim,
Yoksa kalpler kırıp kemmi söyledim,
Gide gide uçurumu boyladım,
İki yakam bir araya gelmez bir türlü.
Bitmez dert kederim çileli başım,
Seviyorsam kalpten kimseye vermem,
Vakti geçmiş solmuş gülü hiç dermem,
Güzeller bir güldür severim durmam,
İncitmem tomurcuk gülü koklarım.
Has güller kalbimin köşkünde açar,
Dünya derler herkes geçer buradan,
Elbet vardır yeri göğü yaradan,
Varsa inat edip hüküm yürüden,
İnkârcının iki gözü kör olur.
Yüce Allah bir takarsa kafayı,
Daha dün beraber koyun güderdik,
Dertleşirdik bu haâl nolacak derdik,
Yıllar sonra işte bu hâli gördük,
Sefil Ahmet Sefil Mehmet değişmiş.
Bende dokuz aylık tabiki oda,
Üzgünüm ben dünyada gidişatlara,
Aldanmaki boştur yat ve katlara,
İnsan sandım yüz verdim cahil itlere,
Ben iyiyi kötüyüde dost bildim.
Olmaz bu kadarda kaba katılık,
Varsa eğer kendisini övenler,
Haylaz öküz kaçtı boştur düvenler,
Mecburdur hayata boyun eğenler,
Ben böyleyim ben şöyleyim diyenlere inanmam.
Her insanda vardır binbir marifet,
İki ayaklı şeytan başka,
İnanmam ben sahte aşka,
Gelen laşka giden laşka,
Doğru dürüst dost bulunmaz.
Herkes seni sever çıkara,
Hep konuşur bitmez kuru boş lafın,
Aklını başına almayan safın,
Ancak götüreceğin üç metre kefin,
Fazla yorma kendin dünya boş kardeş.
El öpmekle dudak olmazki mındar,
Dost ile düşmanı anlamak için,
Kambur tutar sırtın ağarır saçın,
Gözlerin kan ağlar için ezilir niçin,
Dostun kimmiş düşman kimmiş düşte gör.
Bir gün olsun bitmez olur dertlerin,
Gözü kalır verdiği üç kuruşta,
Geçmek ister benide her yarışta,
Bendede ne güzel bir huy var işte,
Aç kalsamda etmem sana tenezül.
Özümde sözümde vardır eğilim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!