Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ya gayet akıllı ya da dengesi bozuk,
Nedir ki bu halin üzgünüm yazık,
Birazcık gözünü açsana ezik,
İnsan bu kadar da kör olamaz ki.

Benim bildiğim insan yerli yerinde,

Kem dilinle bana yüksün,
Çok güzelsin civeleksin,
Meleklerdende Meleksin,
Küfür sana yakışmıyor.

Güzeller hep olur nazlı,

Sanki Paşa sanki Ağa,
Diyorki kalk ayağa,
İt büyümüş bayağa,
Be şerefsiz sen kimsin.
Ne demek kalk ayağa.

Beceri eldedir değildir dilde,
Cahiller her zaman kamburdur belde,
Ne beklersin adam olmaz rezilde,
Adam olmayana okul ne yapsın.

Kalbimdedir benim asıl kitabım,

Dünya arsızların dünyası olmuş,
Üç beş çapulcuya hırsıza kalmış,
Şairim derbeder çileli kulmuş,
Neyime sevinem neyime gülem.

Benim tek bayramım dosta varınca,

Gelen vurur giden vurur,
Dürüstte olsan incir gurur,
Ayakta kalmak için çırpınıp durur,
Gariban olacağına öl ondan iyi.

Eğerki yok ise bir tane dayın,

Olmayınca olmaz denilen meret,
Arpası olmazsa aç kalır kırat,
Ne kadarda car atarsanda car at,
Olmayınca dürüstlükte fayda etmiyor.

Mertlik ölmüş şimdi ise para doyurur,

İnsan isek dürüst olsak ne olur,
Fakir,yoksul çile ile boğulur,
Çalar,çarpar hırsız yine bey olur,
Bu memleket hırsızlara özel mi?

Dürüst garip doğuyor garip ölüyor,

Açmış göbeğini açmış bacağı,
Bu gidişle küllendirmez ocağı,
Pislikten üreyen hamam böceği,
Kendisi onmaz başkasını da ondurmaz zilli.

Şeytandan yoğrulmuş şeytan mayası,

Bir söz vardır insan öldürme yaşat,
Kendin bilmez kursaksızlara taş at,
Fırsat bulmuş iken içini boşalt,
Biri amca biri abi piçte var.

Amca abi yanında piç kurusu,