Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Rezilik diz boyu almış yürümüş,
Bir zamanlar Dedem Babam kör imiş,
Mecbur hayat bu kadarmı zor imiş,
Dünyanın çilesi bizemi kalmış.

Anlaki Dünyada insanlık bitmiş,

Dostum başka neyim varki sancıdan,
Göz açamaz kurtulamaz acıdan,
Dışlanırsın hayırsız kardeş bacıdan,
Bir garip Veysel'im bir garip Şükrü.

Ne gelenin olur nede gideni,

Atar tutar nefret eder geriden,
Gıybet yapar hi ayrılmaz sürüden,
Her işini el altından yürüden,
Bir türlü insanları anlayamadım.

Yanar döner iki yüzlü canavar,

Sen her şeyi bu günemi sakladın,
Konuş konuş bitmez kendini akladın,
Hem kendini hemde beni şokladın,
Paşa amca böyle kurşun olurmu.

Bir büyük olarak verdin öğüdü,

Muharremi ettin kendineortak,
Yaptığın ayıbın üstünümü örtek,
Senet değil kağıt değilki yırtak,
Hacı önder adam böyle satılmaz.

Veyselim masumdur kuzudan kuzu,

Varsa paran arkan sıra dönerler,
İsmin dilden düşmez hergün anarlar,
Adamda olmasan adam sanarlar,
Fakir isen kimse seni tanımaz.

Varlığında ağa paşa olursun,

Dost sosta eş eşe canını adar,
Yeşerteyim derken dalını budar,
Bir sabır iki sabır nereye kadar,
Kendisi kocadı benide kocattı.

Mecbur hayat mecbur olduk dünyada,

Sensiz dünyam her gün döner zehire,
Yanar tüter katlanamam kahire,
Ömür boyu senle gidem ahire,
Benim canım gülüm gel hoş bakışlım.

Gece gündüz hep hayalimde yaşarım,

Bilmemki ben kime nettim neyledim,
Yoksa kalpler kırıp kemmi söyledim,
Gide gide uçurumu boyladım,
İki yakam bir araya gelmez bir türlü.

Bitmez dert kederim çileli başım,

Dünya derler herkes geçer buradan,
Elbet vardır yeri göğü yaradan,
Varsa inat edip hüküm yürüden,
İnkârcının iki gözü kör olur.

Yüce Allah bir takarsa kafayı,