Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Düşman mı dost mudur anlayamadım,
Bu garip gönlümü şenleyemedim,
El gibi günümü günleyemedim,
Ben ölürsem kardeşlerim gelmesin.

Yoktur hiç kıymetim yok hasiyetim,

Dünya benzer bir kaptansız gemiye,
Ne gerek var yalana güldüm demeye,
Hiç güvenme hazineye gömüye,
Dünya boştur bir gün alır götürür.

Haktan kısmet sana nimet sunuşu,

Herkes ne yaparsa kendine yapar,
Lüzumsuz hiç yoktan şeytana tapar,
Nazlumu incitir nankörün elini öper,
Bilse herkes kendi günahıyla gidermiş.

Azda olsa çok da olsa hakkına razı ol,

Ben insan evladı seninse it soyun,
Vardır sende binbir türlü her oyun,
Rezil gelir rezil gider değişmez huyun,
Sen benim karşımda tutunamazsın.

Belkide dersin dürüstlük etmiyor para,

Nere gitsem dürzü dürzüyü tutar,
Dürüstü doğruyu başından atar,
Ninesini boyar kız diye satar,
Her zaman övermiş kavat kavatı.

Çok derin mevzudur enteresan iş,

İki yüzlü dost yüze güler geriden söver,
Her olur olmaza adam boyunmu eğer,
Sen sana kendine bakmazsan meğer,
Bu dünyada kimse sana acımaz.

Sahip çıkıp hoş tutarsan yuvayı,

Köpek gölgesine bakıp aldanmış,
Kağnı gölgesini kendinin sanmış,
İnsan bedeninde maymuna dönmüş,
Sen beni ne sandın ite bak ite.

Hiçe sayıp ne gerek var alaya,

Eğer insan isen önce bir düşün,
Günahın çok ise çok zordur işin,
Ancaki dünyada satarsın peşin,
Allah'ım çektirme kabir azabı.

Tek işim şükretmek şunu bileyim,

Dökülür dilimden haksıza kelam,
Mertoğlu mertlere eylerim selam,
Farketmez öz kardeş farketmez halam,
Şairsem yazrım işte ben buyum.

Dilimse şiirle haksıza çağlar,

Her sözünü kin nefretle tamamlar,
Ömür bitti diyor ölüm ansızın damlar,
Herhalde istersin hanlar hamamlar,
Veremem ki başka isteğin nedir.

Aptal baykuş sosyeteye özenli,