Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Her şeyi har vurup harman savuran,
Arkam sıra yokmu diye bağıran,
Cennetimi cehenneme çeviren,
Yazık sana yazık yine sen oldun.

Üç günlük dünyada beni kocadan,

Kalmasın gözümde muradım alam,
Benden eşe dosta söyleyin selam,
Unutmayın amca dayımla halam,
Dünyanın en mutlu günü olsun bugün.

Gözümde kalmasın dünya muradım,

Utanmaz yüzünle kirli elinle,
Kulak verde önce sen beni dinle,
Beni aptal sanarsın hırsız halinle,
Seni akılda pazar pazar satarım.

Sen gibi hırsızlar suçunu örter,

Kepek tükenince vaden dolunca,
Fazla böbürlenme kendi halince,
Azrail gelipte kapı çalınca,
O kadar kolaymı ölümden kaçmak.

Al başına çal hamı hamamı,

Dünya geniş salla gitsin küreği,
Yüce Allah Bu dünyanın direği,
Ben hiç ölmem diyen varsa yüreği,
Ölümü hiç kimse engelleyemez.

Hayat böyle bir gider bir gelirsin,

Yazsam derdim yetmez kalem kağıdım,
Bu nesile fayda etmez öğüdüm,
Dünya senden eşten dosttan soğudum,
Bir gün göremedim ömrüm boyunca.

Ne var ne yok elimde dostlarım aldı,

Bu beceri bu ilham önceki haldi,
Bana bu seneler bir şeyler oldu,
Garip şair ne ondu ne yüzü güldü,
Ömrüm şiir yazmaklamı geçecek.

Yazdım yazdım heceledim sırayı,

Zengin olan güvenir katı yatına,
Baldan tatlı gelir leşi itine,
İnsanlıkda düşmüş ayak altına,
Bu dünyada para olmuş ön plan.

Tilkilerse fırsat vermez çakala,

Park ve bahçeleri ağaç dibleri,
Halkın parasıyla dolmuş cepleri,
Bende asla sevmem böyle tipleri,
Hava atar park bahçeler maymunu.

Bu maymunlar erkek ile dişidir,

Kardeş değil cahil paslı tencere,
Beslemiş itini vurmuş zincire,
De be zalim bumu idi son çare,
Öz kardeş evlatı amcaya sövmez.

Hain zalim biz eskiden böylemi gördük,