Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Geçim telaş büyük sancı,
Hayırsız evlatın hıncı,
Baba hancı Ana yancı,
Bundan sevilmez Babalar.

Damla damla akar kanım,

Dürzülerin elin kolun bağlarsan,
Haksızlığa isyan edip çağlarsan,
Doğru olup gerçekleri söylersen,
Bu haline sana yer yok Dünyada.

Doğrulukla her engeli aştın,

Sanki koca otel dolu,
Şaşıran şaşırmış yolu,
Yüce Allahın Nankör kulu,
Bakın yine çıktı pos.
Bir kahpeyle bir deyyus.

Can yoldaşım Can Aleviler,
Hem akıllı hem deliler,
Pirim Muhammet Ali'ler,
Bu Yol Bizim Yolumuzdur.

Ben tanımam sağı solu,

İkiside birbirini sevmiş bir kere,
Aşk yamandır göz açtırır her köre,
Seven sevmeyince bulunmaz çare,
Destan olmuş Cananla Erolun Aşkı.

Aşk ferman dinlemez içten kemirir,

Doğrusu seni insan yerine koydum,
Tanı beni ben ezeldende buydum,
Cahil bozmasından bu sözü duydum,
Anlamadan bana ne dersin densiz.

Soysuza bak kendinden değildir emin,

Ben bilirim sevmeyeni seveni,
Haylaz öküzlerin boştur düveni
Her olur olmaza etmem güveni,
İki yüzlü şerefsizden Dost olmaz.

Ölen öldü ne beklersin diriden,

Hayat kursu zordur herkes geçemez,
Dost düşmanı ayırt edip seçemez,
Gamsız kasevetsiz olan kocamaz,
Dünya ateşe yansa umrunda değil.

La derse lo demez inat ukala,

Bu Dünya nasıl bir Dünya,
Hayat roman kâbus rüya,
Çıldırttı mal mülk sermaye,
Gelen zalim giden zalim.

Bu dünyada verdik mola,

İkibin ondört ağustosta geldi basına,
Şükürki rast geldik dostun hasına,
Merhem olur kendi gönül pasına,
Coçtukça coşuyor fırtına Kadir.

Kadirim samsunlu hemde ladikli,