Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Derde derman olmaz para ile pul,
Boyun eğme sakın olma kula kul,
İnsan doğar ölür bunu böyle bil,
Şu fani dünyada kalan var mıdır?

Gelen giden mala mülke aldandı,

Satma bu vatanı satın al, satın,
Bilirsen kıymeti ana, avradın,
Yiğit teşkil etmz o kravatın,
Bizde yiğitlerin yiğidi vardır.

Vatan bizim, bizler olduk kiracı,

Doğru dobra sözden asla çekinmem,
Geri dönüp arkasından yakınmam,
Gerçekler içimde ateştir sönmem,
Dürüste dünya dar buna üzgünüm.

Yanar döner yanlış olmammı lazım,

Seninle kardeşiz, aynı karından,
Dün unutmuş ne bekliyor yarından,
Zaten beklentim yok böylr birinden,
Yükselip göklere süzülme uzman.

Bekle bekle gelmez çilenin sonu,
Geçmiş mazilerde yaianmış anı,
Düşmüşü kaldırmış darda kalanı,
Gerçekten mert oğlu mert unutulmaz.

Utanmaz yüzlerde sertleşen arılık,

Dünya fani ama bilki boş değil,
Kula kulluk yapma tanrıya eğil,
Padişahda olsan bunu böyle bil,
Unutma dünyanın sahibi vardır.

Sen kendi halince olma ukala,

Toplum yüz karası çok numarası,
Bukelemun tipli kaçın kurası,
Dilliksiz kimseyle olmaz arası,
Dost desende kıymet bilmezki uyuz.

Uyuz insan benzer yırtıcı kuşa,

Kedi öldü düşmez oldu dillerde,
Aslan öldü garip kaldı çöllerde
Eden bulur denmez geçmiş yıllarda,
Zalimi zorbayı tutan utansın.

Gece gelir saat üçte bizi alır,
Serviste dört bayan bir Veysel olur,
Hızlı gider Rafet buda güç olur,
Bas gazada uçur bizi Rafetim.

Aynur diyor Rafet ne bu telaşın,

Seçim öncesinde verilen sözler,
Umuttan umuda bağlandık bizler,
Yeminle,vaadle haykıran sizler,
Hani nerde kaldı nasıl unuttun.