Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Gelirse başına her türlü bela,
Gelip bana sorma yaradan sor.
Eğer şükretmeden çıkarsan yola,
Dünyayı başına dar edene sor.

Sözlerim kendini bilmez herife,

Ömür tren bende rayı,
Üstümde yük günü ayı,
Kırık sazım keman yayı,
Buruk hava söyler dilim.

Ha! geçti geçecek arzum,

Gel kardeşim sana nasihatım var,
Haklıya sen hakver örme sen duvar,
Bak birgün bu güneş tersine doğar,
Bu dünya tersine döner olmaz mı?

Çok geç olur varamzsın farkına,

Elimde sigaram dumanım tüter,
Bitmiyor çile dert beterden beter,
Can geldi kıtlağa pes artık yeter,
Dünya nasıl dünya sana sorarım.

Anlamadım dünya sence hoşmudur,

Vermiş bitkilere alı, yeşili,
Yaratmış canlıyı erkek,dişili,
Dünya standartı hayat koşulu,
Hak vermiş cenneti söze ne gerek.

Hasılı nesili doğar gebeden,

Şefim Dilaverden vardır bir ricam,
Bana şiir yazacakta görecem,
Şiir yazmak zor sanattır zor hocam,
Şefim Dilaverden şiir isterim.

Şahini uçuran telli kanadı,

Kâmuran çok severmiş Sibel'i,
Ayrılmam der ömür boyu tövbeli,
Kamuran'ın cennet tomurcuk gülü,
Tek aşkım Kâmuran der imiş Sibel.

İçinde yer etmiş Kâmuran hınçlı,

Melek yüzlü bal damlıyor dudaklar,
Seven kalbim beni sana odaklar,
Beni hasta eden elma yanaklar,
Nere gitsem hep kalbimde sen varsın.

Has bahçemde taze açmış gülleri,

Bu dünyada sensizliği denedim,
Sensizliğe yenik düştü inadım,
Yine geldim kanadına dünedim,
Ne yapsam ne etsem sensiz olmuyor.

Çıkmaz yüreğimden acı sözlerin,

Alev gibi sönmez ateş aşk yakar,
Sevdiğim tomurcuk güldür hoş kokar,
Zindan dünya beni sıkar da sıkar,
İflah etmez beni öldürür sevdam.

Hoş bakışlı şirin dilli civelek,