Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Tertibim Ahmet

Benim Bu Sözlerim Bizim Damada,
Arap Derim Ben Takılırım Arada,
Merak Etme Kimdir Diye Nerede,
İkiye Üçlerden Tertibim Ahmet.

Evin sineması gerçeğin hası,
Gösterir dünyayı olur aynası,
Güzel olur gerçekleri duyması,
Haber eder bana televizyonum.

Saat başı haber veriri şaşırmaz,

Dünya umrunda değil aldırmaz,
Dosta selam verip başın kaldırmaz,
Akrep desem değil sokar öldürmez,
Ne ondurur nede onar tırmıklı.

Derim böylesine ömür kocatan,

Meşhurdur yaprağı boğma rakısı,
Yiğidi has olur, yoktur korkusu,
Tarihlerde destan, zafer türküsü,
Kokar burcu burcu gülü Tokat'ın.

Ne güzel Almus'um can katar cana,

Unutmuş dostluğu, tanımaz yaren,
Aklınca uyanık havaya giren,
İnsanlıktan başka var mıdır öğren,
Hep kenid dalında solma taş kalpli.

Bir türlü dünyadan almaz nezaket,

Bekle bekle gelmez çilenin sonu,
Geçmiş mazilerde yaianmış anı,
Düşmüşü kaldırmış darda kalanı,
Gerçekten mert oğlu mert unutulmaz.

Utanmaz yüzlerde sertleşen arılık,

Dünya fani ama bilki boş değil,
Kula kulluk yapma tanrıya eğil,
Padişahda olsan bunu böyle bil,
Unutma dünyanın sahibi vardır.

Sen kendi halince olma ukala,

Seçim öncesinde verilen sözler,
Umuttan umuda bağlandık bizler,
Yeminle,vaadle haykıran sizler,
Hani nerde kaldı nasıl unuttun.

Sen bir kulsun kendini görürsün nerde,
Eli ile düşer bin türlü derde,
Benim bu dediğim her an, her yerde,
Gerçek edep, erkân yolu unuttuk.

Alıyor, satıyor tutmuyor hesap,

Yıl doksan dokuzda dünyaya geldi,
Göz açıp güneşi görmedi Ümit.
Taze açılmadık tomurcuk güldü,
Göz açıp güneşi görmedi Ümit.