Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Hatırlatır bir zamanlar köyleri,
Yola döker demlik dibi çayları,
Unut gayrı Gülizar sen bu huyları,
Söz dinlemez bizim hurdacı Gülizar.

Sabit fikir hemde inadı inad,

Asıl korku ölüm değil yorulma,
Sen önce dünyaya gelmeyi düşün.
Bir şey diyeceğim ama darılma,
Sen yaşamdan ibret almayı düşün.

La derse lo demez inadı inat,
Kendine inadı dünyada senet,
Huy çıkmaz can çıkar değildir sanat,
İnadı kendine gurur inatçı.

İnadı ipliğin düğümlü bağı,

Göztepe hastane bize bir anı,
İki bin bir yılı sıcak yaz günü,
Meğer gizli gizli severmiş beni,
Kara gözlü sırma saçlı saadet.

Memleketi bolu Düzce ilçesi,

Bütün her canlıya can veren Allah,
Haklıyı haksızı görür maşallah,
Kendini ne sandın baldırı şallah,
Nazlumun ahını kalırmı sandın.

Hainlerde para akıl olurmuş,

İsyanım bitmiyor içten sızlarım,
Yaşadıkça bu alemi izlerim,
Fark etmezki herkese bu sözlerim,
Kapısında kul olsanda yaranamazsın.

Kısmet haktan ben yalaka değilim,

Fakir fukara üstüne yağar taş,
Adı üstünde garip oğlu garip baş,
Şunu bildim şunu öğrendim arkadaş,
Dünyada zalim zorbanın işi rast gelir.

Bazen dünya bile döner tersine,

Seçemedin iyi ile kötüyü,
Nankör kedi düşünmedi öteyi,
Çok aradı bulamadı hatayı,
Fırsatçıya şiir oldu bahane.

Bildiğini yap sökmez bana fırsatın,

Komşusu açken balla börek yutanı,
Bu memleket hepimizin Vatanı,
Bile bile Vatanını satanı,
Ben affetsem bile tarih affetmez.

Doğru söyle dön sen işin özüne,

Müslümanım diye yerinen kişi,
Derin mevzu basit sanma bu işi,
Sağlıktır sıhhattir her şeyin başı,
Gelip gidip gören gelen varmıdır.

Kendini avutup bağlanma aşka,