Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Nedir bu gidişat talim, terbiye,
Uzaktır dokuz köy dürüst harbiye,
Laf çakma dülsize, köre kör diye,
Hor görme dünyada ölüm var ölüm.

Bin düşün bir defa söleyin sözü,

Aciz vardır aciz kalbi yaralı,
Yoksuldur fakirdir derdi sıralı,
Kıymet bilmez olur aciz paralı,,
Hiç çekilmez gahri zor olur aciz.

Kuldur aciz sade tanrım ayırmaz,

Zor edip varlığa canın adarsın,
Nedir bu telaşın keder edersin,
Can ile gelirsin cansız gidersin,
Eğer insan isen önce bunu bil.

Tapma nefse kan değersen dişine,

Sinop'lu Cansu'nun abisi Onur,
Hal ve haraketi sinirden sinir,
Deme sakın şair beni ne tanır,
İnsanı anlamak histedir Onur.

Çikolata çocuğu der babası,

Ektim biçtim sen ver diye çağırdım,
Harman ettim hasatımı savurdum,
Şaştım kaldım sonra bunuda gördüm,
Samanımı rüzgar aldı yel aldı.

İçten sevdim sevdiğime bağlandım,

Söz gelişi derler ikinci ölüm,
İnsanın beyninde var olan filim,
Kapanır gözlerim tutulur dilm,
Bir hayal peşinde yol olur rüyam.

Bazen olur gerçeklerin ayanı,

Bayrağa,toprağa, bu memlekete,
Bunca emekler bunca zahmete,
Kavuşmak istersen eğer cennete,
Cennetim vatana sahip çıkalım.

Şanıyla,namıyla şehit yatana,

Olmayınca olmaz denen kaderim,
Yokluğu isyankar bitmez kederim,
Bazen benim benden olmaz haberim,
İsyanım yüzüme gülmeyen şansım.

Ilık su havası,bülbüller öter,
Ağaçlar üstünden yükünü atar,
Yabani canlılar uykuya yatar,
Sitresle hüzünü atar sonbahar.

Küçük yaştan beri yazarım şiir,
Hayat felsefesi yaşama dair,
Dertler fırsat vermez olmuşam şair,
Bugün defterimde bu son şiirim.

Hep söylerler bana hep boşa yazar,