Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Küçük yaştan beri yazarım şiir,
Hayat felsefesi yaşama dair,
Dertler fırsat vermez olmuşam şair,
Bugün defterimde bu son şiirim.

Hep söylerler bana hep boşa yazar,

Gel kardeşim sana nasihatım var,
Haklıya sen hakver örme sen duvar,
Bak birgün bu güneş tersine doğar,
Bu dünya tersine döner olmaz mı?

Çok geç olur varamzsın farkına,

Elimde sigaram dumanım tüter,
Bitmiyor çile dert beterden beter,
Can geldi kıtlağa pes artık yeter,
Dünya nasıl dünya sana sorarım.

Anlamadım dünya sence hoşmudur,

Ilık su havası,bülbüller öter,
Ağaçlar üstünden yükünü atar,
Yabani canlılar uykuya yatar,
Sitresle hüzünü atar sonbahar.

Pir Sultan Abdal'ım Şah'ların şahı,
Otuz yedi gülün neydi günahı,
Sürünsün yakanlar kalmasın ahı,
Nedense ben sana kıl oldum Sivas.

Pir Sultan Abdal'dan Yavuz'dan beri,

Alev gibi sönmez ateş aşk yakar,
Sevdiğim tomurcuk güldür hoş kokar,
Zindan dünya beni sıkar da sıkar,
İflah etmez beni öldürür sevdam.

Hoş bakışlı şirin dilli civelek,

Ben askerde sen sılada hasretle,
Artık yeter dayanamam sevdiğim.
Hüsran ile hüzün hazin bir dertle,
Artık yeter dayanamam sevdiğim.

Hayaller kurarım bu da yetmiyor,

Kalbinin köşkünden bana yer verdi,
Cennet güzelliği önüme serdi,
Benim için düyalara değerdi,
Hayat arkadşım sevgili yarim.

Duymadım birgünde hele git öte,

Şefim Dilaverden vardır bir ricam,
Bana şiir yazacakta görecem,
Şiir yazmak zor sanattır zor hocam,
Şefim Dilaverden şiir isterim.

Şahini uçuran telli kanadı,

Kâmuran çok severmiş Sibel'i,
Ayrılmam der ömür boyu tövbeli,
Kamuran'ın cennet tomurcuk gülü,
Tek aşkım Kâmuran der imiş Sibel.

İçinde yer etmiş Kâmuran hınçlı,