Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Nedir bu gidişat talim, terbiye,
Uzaktır dokuz köy dürüst harbiye,
Laf çakma dülsize, köre kör diye,
Hor görme dünyada ölüm var ölüm.

Bin düşün bir defa söleyin sözü,

Dostluğu çürüktür fayda sağlamaz,
Çıkarına ters düşersen söylemez,
Ölsen bile arkan sıra ağlamaz,
Sakın hain dosta ömür bağlama.

Ararım bulamam can ile canım,

Engini unutmuş yükseğe bakar,
Yalan yanlış ikide bir laf sokar,
Her toplumdan birkaç tane çıkar,
Arada aracı olur kırkayak.

Çok bilmişlik taslar söyler yalanı,

Zor edip varlığa canın adarsın,
Nedir bu telaşın keder edersin,
Can ile gelirsin cansız gidersin,
Eğer insan isen önce bunu bil.

Tapma nefse kan değersen dişine,

Sinop'lu Cansu'nun abisi Onur,
Hal ve haraketi sinirden sinir,
Deme sakın şair beni ne tanır,
İnsanı anlamak histedir Onur.

Çikolata çocuğu der babası,

Söz gelişi derler ikinci ölüm,
İnsanın beyninde var olan filim,
Kapanır gözlerim tutulur dilm,
Bir hayal peşinde yol olur rüyam.

Bazen olur gerçeklerin ayanı,

Ektim biçtim sen ver diye çağırdım,
Harman ettim hasatımı savurdum,
Şaştım kaldım sonra bunuda gördüm,
Samanımı rüzgar aldı yel aldı.

İçten sevdim sevdiğime bağlandım,

Bayrağa,toprağa, bu memlekete,
Bunca emekler bunca zahmete,
Kavuşmak istersen eğer cennete,
Cennetim vatana sahip çıkalım.

Şanıyla,namıyla şehit yatana,

Olmayınca olmaz denen kaderim,
Yokluğu isyankar bitmez kederim,
Bazen benim benden olmaz haberim,
İsyanım yüzüme gülmeyen şansım.

Küçük yaştan beri yazarım şiir,
Hayat felsefesi yaşama dair,
Dertler fırsat vermez olmuşam şair,
Bugün defterimde bu son şiirim.

Hep söylerler bana hep boşa yazar,