Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Doldu taştı gemi kaptanı yoktur,
Bu dediğim dünya alamet çoktur,
Ölüye can vermeye çalışan doktor,
Oda gider kalmaz günün birinde.

Can yakıp öldürüp kıran kırana,

Ay bitmez gün bitmez hayat anıma,
Unuttu dostlarım gelmez yanıma,
Hayat çile engel olur önüme,
Ömür çile bitmez güne ne deyim.

Nederler çileli kanadı kırık,

Kendimi vurdum taştan taşa taşlara,
Şaşkınlığım saçma sapan işlere,
Daldım yine çıkmaz hayel düşlere,
Üzgün oldu benim gülen gözlerim.

Bayılır zalimler ufak fırsata,

İnsandır insana değer vermeyen,
Gözü dönmüş hiçbir yeri görmeyen,
Yakıp yıkıp hemde sual vermeye,
93 yılında bu günü gördük.

Dünya beni benden aldın götürdün,
Yeri geldin beni dize getirdin,
Garip başta beyaz tüyler bitirdin,
Zalim dünya senden gönlüm hoş değil.

Zalimle yürüdün, zalimle koştun,

Sorarım kendime neden böylesin,
Gerçekleri bilen yoktur söylesin,
Dostlar, akrabalar bayram eylesin,
Ben dostu, düşmanı görür gibiyim.

Ben kul oğlu kula etmem ki minnet,
Açmaz beni kuldan gelecek cennet,
Ararım bulunmaz bir ehli sünnet,
Ne deyim gören gözler kör ise.

Büyük başlı yılan ondurmaz çiban,

Aşkına kul, köle perma perişan,
Çile hayat, zaman ile yarışan,
Var mı söyle kaderiyle yarışan,
Hayata kul, köle kadere ağlarım.

Bahar selim hep bulanık çağlarım,

Neyleyim dünyada karalı bahtı,
İstemem sarayı, istemem tahtı,
Çile, hayat beni sıktıda sıktı,
Saçımıi başımı yolar giderim.

Harbi oldum, dürüst oldum olmadı,

Faruk sevdi, Çiğdem attı nişanı,
Sebebi ayıran lanet şeytanı,
Daha yaşın gençtir unut sen bunu,
Devam et yoluna geriye bakma.

Olmazsa olmuyor bir ömür boyu,