Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Cennet memleketin cennet meleği,
Giresun ilinden bilinmez köyü,
Pürüzsüz kusursuz iyiden iyi,
Gerçek ismi Aysel esmer güzeli.

Zannetme ki mahsum insanlar ahmak,
Gasp edip,öldürüp olurmu yıkmak,
Vuralım dürzünün başına tokmak,
Savunma bu işler derindir Faik.

Sakın ha ki katillerle övünme,

İsmi Erdal Özer memleket Bartın,
Dilerim ki yere gelmesin sırtın,
Belli kalbin temiz dostluktur dürtün,
Kötüler kıymetini bilmez Erdalım.

Erdalım Akbankta güvenlik şefi,

Tokat ilimizin Turhalı kaza,
Üzüme kiraza doyulmaz vaza,
Terk edipde geldik aşk olsun bize,
Kendi kendimize sormalı ERDEM.

Zilenin pekmezi Tokat yaprağı,

Güvenim yok iki ayaklı ayıya,
Fırsat bulsa atar seni kuyuya,
Marifeti buda onun huyuya,
Döner geri bokun koklar eşekler.

Söyler sözü inkar eder yarına,

Her iki gözünde camlı çerçeve,
Siliceksiz puslu gidemez eve,
Ne gerek dürbüne seni kim öve,
Sende bunu iyi bilensin Fidan.

Güneşe alerjisi hepten ters bakar,

Ömrümde görmedim böyle fetbazı,
Meğerse kuruymuş Çiğdem'in tuzu,
Elif ile Emin amcanın kızı,
Kendinde olmaza Faruk neylesin.

Yıkılmış kalbinin köşkünün katı,

Dünyada fakir örülmüş duvar,
Bir güneş var oda zengine doğar,
Yüzü soğuk fakirin, boran kar yağar,
Nedense gelmiyor yazı fakirin.

Hep yerinde sayar kalır geçemez,

Ölen ölür kalan kalır neyime,
Geride hatıra kalandır foto.
Övmekle yazmakla bitmez kelime,
Hasretle özlemi silendir foto.

Akıl mantık almaz başka ne deyim,
Yoktur tahammülüm bende böyleyim,
Adı üstünde fırsatçı ben ne söyleyim,
İnşallah rast gelmez işin fırsatçı.

Anlasada bilse insanlık derin,