Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Değildir uzaylı değildir marslı,
Güzel söz sohbetli İzzet'im Kars'lı,
Cana yakın candan yaşama hırslı,
Yok kinin kibirin senin İzzet'im.

Şair temizlikçi İzzet güvenlik,

Ana kör cahildir, çocuklar kaba,
Nedir ki bu telaş, nedir bu çaba,
İşi yok, gücü yok neylesin baba,
Boyun eğdim fakat kader utansın.

Aç kalmadı açık koymadım yine,

Acı poyraz eser çatmanın dere,
Tüter gözlerimde bizim kördere,
Üzülürüm köyden gelen habere,
Güzel baba yurdum viranmı olmuş.

Vardır bizde bir kaçtane ağalar,

Özenti kendinde ağalık süsü,
Ne izanı vardır nede törpüsü,
Sence ne yapmalı böyle bir pisi,
Zalimdir zorbadır köyün dayısı.

Gerek yoktur ite zorbadan, zorba,

Ne yapsam neylesem yoz oğlu yoza,
Atmış gam,kasaveti sanki boş koza,
Gerçeklerle ayan gelemez yüze,
Gitmez yaya dolmuşa biner kudurgun.

Ondan bundan yanlış alır öğüdü,

Kısıldım,büzüldüm sığmadım sana,
Hiç şasnsım olmadı kaderden yana,
Beden çile çeker yazık bu cana,
Aç gözünü bak sen kör müsün dünya.

Yoktur saltanatım,sosyal hayatım,

Hoş koku tomurcuk çiçekli bağlar,
Fırtına rüzgarlı püsküllü dağlar,
Görseydi halimi tek anam ağlar,
Öksüzüm ben bundan dar dünya.

Haykırsamda avaz avaz bağırsam,

Şu yalan dünyada unut hasedi,
Allah verir insanlara muradı,
Fanidir dünyanın unutma adı,
Anlayıpta bunu bilse kör cahil.

Aç gözünü girme şetan koluna,

Fotoğrafçı fotovizyon ajansta,
Gerçekten Karslı kız kafadan hasta,
Arama bahene şairim usta,
İstediğin şiir nasıl olmalı.

Sen istersen rapı istersen cazı,

Başımda belanın belası vardır,
Zannerdersin dünya bu kadar dardır,
Benim bu dediğim cahildir,kördür,
Bilmez iyilikten nankör utanmaz.

Elektirik alır saati süzme,