Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dostluğu çürüktür fayda sağlamaz,
Çıkarına ters düşersen söylemez,
Ölsen bile arkan sıra ağlamaz,
Sakın hain dosta ömür bağlama.

Ararım bulamam can ile canım,

Engini unutmuş yükseğe bakar,
Yalan yanlış ikide bir laf sokar,
Her toplumdan birkaç tane çıkar,
Arada aracı olur kırkayak.

Çok bilmişlik taslar söyler yalanı,

Sinop'lu Cansu'nun abisi Onur,
Hal ve haraketi sinirden sinir,
Deme sakın şair beni ne tanır,
İnsanı anlamak histedir Onur.

Çikolata çocuğu der babası,

Zor edip varlığa canın adarsın,
Nedir bu telaşın keder edersin,
Can ile gelirsin cansız gidersin,
Eğer insan isen önce bunu bil.

Tapma nefse kan değersen dişine,

Eskidendi yakışıklı, güzellik,
İnsan bedeninde olan özellik,
Yoklukda hiç olur dürüstlük, mertlik,
Parasız hiç insan, paralı güzel.

Şimdi ki nesilde aşkı arama,

Yalanı diz boyu kalmaz aşağı,
Adam olmaz bu nesilin uşağı,
Bal dururken zehir toplar kaşığı,
Yalancı her yerde olur plancı.

Yüze güler sonra vurur arkadan,

Elbise fiyaka kravat duruş,
Belkide cebinde yoktur beş kuruş,
Beyefendi olmak bir bilsen zor iş,
Ben tanımam bey mi olur parayla.

Gerçek beylik her insanın özünde,

Pirim seni unutmadım yastayım,
Ocağına kurban sana hastayım,
Benim şu dünyada sensin desteğim,
Acı suda yatar Pir Veli babam.

Kurtlar ocağına kurbanım kurda,

Beni kucaklayıp seven anamdı,
Defol git başımdan diyen babamdı,
Saygıda kusur yok benim çabamdı,
Bir gün olsun evlad deyip sevmedi.

Güvenim yok asla kul oğlu kula,

Ben askerde sen sılada hasretle,
Artık yeter dayanamam sevdiğim.
Hüsran ile hüzün hazin bir dertle,
Artık yeter dayanamam sevdiğim.

Hayaller kurarım bu da yetmiyor,