Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Hakim verdi ceza, cezaevi rota,
Kanat kırık çırpınırım adeta,
Bir günlük dalgınlık kırk yıllık hata,
Dört duvar arası bana göre mi?

Bak halime acınacak haldeyim,
Cennet memlekette sanki çöldeyim,
Anla beni bir zavallı kul deyim.
Duymaz sesim bende kalır isyanım.

Derim nedir çare oldum beçare,

Öyle bakıp basit görme gözünde,
Kendinde bir şey var zannetme sende,
Hep yürürüm doğruluğun izinde,
Ben insanım çok marifet var bende.

Binme derim yalancının atına,

Yeter artık yeter gelme üstüme,
Gözmü diktin boş dolmayan testime,
Bana nispet yapma benim kastime,
Kahpe dünya beni doğuştan doluyum.

Her nereye gitsem kapanır yolum,

Tanırım güzeli gözümden kaçmaz,
Çirkin diken dalı gülleri açmaz,
Benim gönlüm güzellerden vazgeçmez,
Feda canım ben güzele hastayım.

Kaçar tadım tuzum olmaz sabahım,

Faruk kardeş benden dinle bu sözü,
Hainlerde olan utanmaz yüzü,
İnsanı çileden çıkarır bazı,
Nasihatım sana bilmeni isterim.

İyi olur kötü olur örneğin feste,

Tok ne bilir aç olanın halinden,
Lal olan anlarmış lalın dilinden,
Ancak Mecnun anlar sahra çölünden,
Darda kalan bilir kalmayan bilmez.

Fakire bu dünya zindandır zindan,

İki bin on birin yir mi iki Mard'ı
Şiir klip yapma hevesi vardı,
Faruk Sinan Beye talimat verdi,
O gün benden bana kaldı bir anı.

Gebze ile İstanbul'dan ötede,

Bu dünyaya boşa gelmişim neden,
Daha neler çeker bu garip beden,
Onmasın dünyayı bana dar eden,
Anladım ki kıymet bilenim yoktur.

Kalbim temiz hemde deli doluyum,

Zalim dünya banamı garazin kinin,
Anladımki yoktur imanın dinin,
Dünden haz almadım berbat bu günün,
Yeter artık yeter benimi gördün.

Geldi geçti ömür hasıl denilen,