Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Şu karşı dağlardan duman yürüdü,
Gurbet elde ciğerciğim eridi,
Benim tek sevdiğim anam var idi,
Merak etme bir gün gelirim ana.

Sabah dört deyince olurmu şafak,

Dünya yine aynı dünya,
Gerçek değil yalan rüya,
Üç günlük yaşamak gaye,
Gelen geldi giden gitti.

Hayat boran kış fırtına,

Bir düşündüm bin of çektim içimden,
Bıktım çilelerden bıktım geçimden,
Zalim kader ne istedin saçımdan,
Saçlarıma aklar düştü neyleyim.

Bitmez oldu türlü türlü kasevet,

Kalem ağlar şair ağlar söz ağlar,
İsyankarım hınçlanınca göz ağlar,
Cenneti andırır yeşeren dağlar,
Şiir oldu gecem ile gündüzüm.

Bekliyoruım öfkem nasıl bitecek,

Her iki gözünde camlı çerçeve,
Siliceksiz puslu gidemez eve,
Ne gerek dürbüne seni kim öve,
Sende bunu iyi bilensin Fidan.

Güneşe alerjisi hepten ters bakar,

Ömrümde görmedim böyle fetbazı,
Meğerse kuruymuş Çiğdem'in tuzu,
Elif ile Emin amcanın kızı,
Kendinde olmaza Faruk neylesin.

Yıkılmış kalbinin köşkünün katı,

Akıl mantık almaz başka ne deyim,
Yoktur tahammülüm bende böyleyim,
Adı üstünde fırsatçı ben ne söyleyim,
İnşallah rast gelmez işin fırsatçı.

Anlasada bilse insanlık derin,

İstersen sen oku üniversite,
Yine muhtaç olur bir, iki ite,
Unut dünü derim yarından öte,
Muhtaç eder fırsatçılık okulu.

Her gittiğim yerde çapulcu dolu,

Eller bayram eder sazlı ve sözlü,
Garipse düşünür utangaç yüzlü,
İçinde dertleri sıralı gizli,
Kimselere geçmez sözü garibin.

Yok yatı yok katı yoktur araba,

Ölen ölür kalan kalır neyime,
Geride hatıra kalandır foto.
Övmekle yazmakla bitmez kelime,
Hasretle özlemi silendir foto.