Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Can yoldaşım Can Aleviler,
Hem akıllı hem deliler,
Pirim Muhammet Ali'ler,
Bu Yol Bizim Yolumuzdur.

Ben tanımam sağı solu,

İkiside birbirini sevmiş bir kere,
Aşk yamandır göz açtırır her köre,
Seven sevmeyince bulunmaz çare,
Destan olmuş Cananla Erolun Aşkı.

Aşk ferman dinlemez içten kemirir,

Doğrusu seni insan yerine koydum,
Tanı beni ben ezeldende buydum,
Cahil bozmasından bu sözü duydum,
Anlamadan bana ne dersin densiz.

Soysuza bak kendinden değildir emin,

Ben bilirim sevmeyeni seveni,
Haylaz öküzlerin boştur düveni
Her olur olmaza etmem güveni,
İki yüzlü şerefsizden Dost olmaz.

Ölen öldü ne beklersin diriden,

Hayat kursu zordur herkes geçemez,
Dost düşmanı ayırt edip seçemez,
Gamsız kasevetsiz olan kocamaz,
Dünya ateşe yansa umrunda değil.

La derse lo demez inat ukala,

Zengin ağa fakir köle,
Fakir benzer susuz çöle,
Göz önünde bile bile,
Rezalete dur diyen yok.

Kimi parapul içinde yüzer,

Ömre bedel ömür kattın,
Ne yazık bırakıp gittin,
Doğru kalktın doğru yattın,
En sonunda beni unuttun,
Razı sizden gönlüm benim.

Bizleri Dövmüştün ta yıllar önce,
Çocuk dövmek sana yakışır anca,
İyi düşün sırat yolu çok ince,
Canın cehenneme Osmanın Hasan.

Burhaz uşağındı sen bolu beyi,

Daldık hayellere daldık düşlere,
Garip başın vursan taştan taşlara,
Bunca mantık dışı olan işlere,
Pes doğrusu Anlam veremiyorum.

Herkesin namusuna ters göz bakana,

Yemyeşil dağları çamur yolları,
Benim gibi garip garip kulları,
Ne güzeldi o çocukluk yılları,
Anılarım orda geçti bir zaman.

Geçmiş günler geri gelseydi keşke,