Düşün geçmiş gündüz gecelerini,
Bazen ben paylaşırdım acılarını,
Beni sattın daha nicelerini,
Hani dürzü sen dostunu satmazdın.
Konuştuğun her şey kalıyor sözde,
Yüce Allah varken puta tapandın,
Gösteriş olsun diye ibadet yapandın,
Çıplak doğdun ama sonra kapandın,
Geç bunları geç sen kara çarşaflı.
Kendini bilen kara çarşaf takınmaz,
Kel kafalı kel aynağım kel Metin,
İşte bundan yoktur senin kıymetin,
Kış geliyor hava soğuk çok çetin,
Benim nasihatim sana Kel Metin.
Sırma saçtan iyi bence kel kafa,
Budünyaya gelmek gitmek bir anlık,
Ne olursa olsun sonu karanlık,
Belki bugün belki ömür yarınlık,
Dünya fani aldanıpta kalp kırma.
Olma zalim zorba olma muhanet,
Bilmeniz gereken bir gerçek varsa,
İnsanların çoğu şeytana yârsa,
Mademki bu Dünya garibe darsa,
Kalsın Dünya şerefsizlere kalsın.
Nefretle kınarım yakıp yıkanı,
Önce İnsan ol ağırdan al ağırdan,
Haykırsanda cevap gelmez sağırdan,
Nasıl anlaşılır soysuz gavurdan,
İnsanın aynasıdır kalpten dökülen.
Şansla kader bazen tersine döner,
Gez Dünyayı baştan başa,
Ne kadar yaşarsan yaşa,
Kendini vursanda taşa,
Kaçsanda ölümden kurtuluş varmı.
Gel bu kadarda olma cimri,
Kimi mıhına vurur kimi nalına,
Küçük görer seni bakmaz halına,
Doğru git de eğri gider yoluna,
Ne kadar zor insanları anlamak.
Güvenirsin sende dersin dostum var,
Bende kulum sende kulsun,
Küçük olsun büyük olsun,
Hak yerini nasıl bulsun,
İnsan İnsan değil ise.
Şaşkın rota şaşkın şoför,
Çıkarına nasıl gelirse öyle,
Bu nesil şimdiki insanlar böyle,
Aç gözlü kudurgun nesili neyle,
Bıktım iki yüzlü dostlardan bıktım.
Gıybetimden yapar dedi koduyu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!