Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Orta doğu kavruluyor ateşte,
Kargaların burnu kalkmıyor leşte,
Manyak oğlu manyak göz aç gör işte,
Diri diri adam yiyor yamyamlar.

Mazlum ahı alıp haram yiyerek,

Yalancı İnsanları kalbimden sildim,
Diyorum Dünyaya ben niye geldim,
Öncelikle şunu öğrendim bildim,
Gerçeklere yer yoktur Yalancılar Oldukça.

Çözülmez Dünyanın sırları saklı,

Aç gözlü hesatlar tersine gider,
Kendin bilmez aptallara kim ne der,
Bu Dünyaya yalancılar hükmeder,
Yalan üzerine kurulmuş Dünya.

Herke haram yiyor helal yemiyor,

Yalakçılar yalakçılkta ne bulmuş,
Memlekette doğru olmak suç olmuş,
Her yanımız galleş insanla dolmuş,
Lanet olsun yalancıya haksıza.

Kim olursa olsun yalancı kulsa,

Bunca rezilliğe alışmış millet,
Eksik olmaz başından her türlü illet,
Boş ver başkasını kendi işini hallet,
Gelen memnun giden memnun Veysel sanane.

Bu dünyada rast gelinmez alime,

Hain dostla merhabayı sonladım,
Ne bir taraf tuttum nede yanladım,
Yobazlarda önce şunu anladım,
Var gücünle çalışsanda nafile.

Yaşayarak oldum insan sarafı,

Şu katil yavuzu savunan kişi,
Şer ile doğanın şer olur işi,
Doğruluk değilmi her şeyin başı,
Katilinde yalakası var imiş.

Ne zamandır katile müslüman denir,

Dünya ateşe yansa kafayı takmaz,
Ne var diye dönüp geriye bakmaz,
Ağlamaz sızlamaz göz yaşı dökmez,
Dünya gamsızların umrunda değil.

Ona göre karnı doyarsa hoştur,

Dürüstlük pazardan satın alınmaz,
Ölmek bayılmak değil kolay ölünmez,
Bin sözünde tek bir doğru bulunmaz,
Olmaz bu kadarda ulan şerefsiz.

Olmaz böyle masum canlar yakarak,

Şeytan ile şere şer işe koşan,
Gerçekleri yalan gibi konuşan,
İtten beter leşin peşinde dolaşan,
Arsızdaki utanmadık yüze bak.

Böyle ite ancak böyle demeli,