Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İyi düşün ben bir er oğlu erim,
Ne bir yalanım var nede bir şerim,
Kulak verde dinle sana ben şunu derim,
Dürüstlüğüm sana battı mı yoksa.?

Ekstra iş vurma hergün sırtıma,

Sadece Dünyada doldurur yersin,
Mal mülke taparsın hiç ölmem dersin,
Boş geldin dünyaya boş boş gidersin,
Başka bu Dünyadan dolu gidilmez.

Kendi elindedir bu Dünya darsa,

Kurudu akmıyor akan şelale,
Haramcılar asla bakmaz helale,
Yirminci yüz yılda düştük ne hale,
Anlaşılan Halk olarak kudurduk.

Kaldırımda parktan geçen yayalar,

Dostum sen huzuli kendin yorarsın,
Uslanmazsın boş hayeller kurarsın,
Bu Dünyadan başka Cennet ararsın,
Aradığın asıl Cennet buradır.

Doğar yaşar yaşlandıkça hep tekler,

Neden bilmem benim ile gider zıt,
Ukala cahilden beter aklı kıt,
Yeziddende beter tam bir har yezit,
Arsız Namussuza komşu diyemem.

Ar perdesi kalkmış yırtık suratlı,

Bu dünyaya aklım sardı saralı,
Her nereye gitse garip yaralı,
Hiç değişmez çarpık düzen kuralı,
Müdürüde aynı şefide aynı.

Hani derler başa gelir yazılan,

Yaşamdan sonra geriye kalan,
Önüde yalan sonuda yalan,
Mecburu boş hayat nedir bu ulan,
Mantık almaz akıl almaz Dünyayı.

Milyonlara kapı açtın kapattın,

Akıl almaz şercilerin şerini,
Hainler baş köşede alır yerini,
İnsanlar kurt olmuş yer birbirini,
Bu gidişle bu gidişat hoş değil.

Zalimler her yeri yakıp yıkıyor,

Korkak hak aramaz kaçar,
Herkes birbirnden naçar,
Hainlere kucak açar,
Bu Millete her şey layık.

Gelen yalan giden yalan,

Kardeşimde olsa bacımda olsa,
Şer içinde şerse yalancı kulsa,
İstemem bu saatten sonra kıymetim bilse,
Bu kadar cefayı ettikten sonra.

Kardeş diye arkam sıra meleme,