Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Sevmem yalancıyı bilmem hileyi,
Atamam başımdan türlü belayı,
Bunca ızdırabı bunca çileyi,
Zannetmeki dostum benmi istedim.

Gamı gaseveti bitmez kederi,

Boş ver gitsin dostum fazla zorlama,
Kınama dansama kimseyi horlama,
Güç bela hırçındır dünkü fırlama,
Derinden yaralar berbat gidişat.

Çarçur edilirmi halkın parası,

Her halde kendini zanneder ağa,
Ulan hayvan seni sürerim dağa,
Muhtaç sanma beni şekere yağa,
Beni böyle görüp kölemi sandın.

Ben dürtüst insana köle olurum,

Ulan Kangal iti neyimi duydun,
Öncedende sonradanda sen buydun,
Ne yaptın ne ettin engeli koydun,
Çiftlik size kaldı Benim gözüm yok.

Çirşeflik rezillik sizlerde sanat,

Hayatın anlamı varsa gerçeği,
Kimsenin hiç bir şey yok bileceği,
Geçmiş unutulmuş ne geleceği,
Ne var ne yok ben bu güne bakarım.

Sen önce kanayan yaranı dindir,

Sadece Dünyada doldurur yersin,
Mal mülke taparsın hiç ölmem dersin,
Boş geldin dünyaya boş boş gidersin,
Başka bu Dünyadan dolu gidilmez.

Kendi elindedir bu Dünya darsa,

İyi düşün ben bir er oğlu erim,
Ne bir yalanım var nede bir şerim,
Kulak verde dinle sana ben şunu derim,
Dürüstlüğüm sana battı mı yoksa.?

Ekstra iş vurma hergün sırtıma,

Dostum sen huzuli kendin yorarsın,
Uslanmazsın boş hayeller kurarsın,
Bu Dünyadan başka Cennet ararsın,
Aradığın asıl Cennet buradır.

Doğar yaşar yaşlandıkça hep tekler,

Bu dünyaya aklım sardı saralı,
Her nereye gitse garip yaralı,
Hiç değişmez çarpık düzen kuralı,
Müdürüde aynı şefide aynı.

Hani derler başa gelir yazılan,

Bir zamana kadar Türkçe bilirdi,
Dediğini yapmasaydı ölürdü,
Bilmem akıllandı bilmem delirdi,
Çok biliyor Osmanlının çocuğu.

Bende sade Atatürkü tanırım,