Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dedikocuduya hiç bir zaman verme fırsatı,
Adam sanma olur olmaz her iti,
İş olan dan sonra olmaz kıymeti,
Alır satar seni takar daldan dallara.
Maskara eder seni bütün kullara.

Sözde kadın adamı eder ayar,
Ancak kendi söyler kendisi duyar,
Ben derim salatalık sende de hıyar,
Kendisini birşey sanar maymun suratlı.

Şerre daha fazla koşar aygır kıratlı,

Doğruluk dürüstlük kan ile göndür,
İnsanı hayata döndüren yöndür,
Önce içindeki ateşi söndür,
Sakın yeme kul Hakkından uzak Dur.

Sakın alma mazlumların ahını,

Bir lokma ekmeğe eziğiz ezik,
Acınacak halde durum çok yazık,
Olmaz olsun eğer böyleyse tüzük,
Söyle dostum kulun kulu olur mu?

Yoksulun üstünde duman kalkmıyor,

Halede kendince inat ediyor,
Modurdanır durur kime ne diyor,
Bilmemki sonumuz nere gidiyor,
Zalimin zulmünden kurtulmak çok zor.

Dokuz köyden kovarlar doğru olunca,

Her adamı adam sanma bakıp boyuna,
Ters gidersen huyu ile suyuna,
Vallahi şaşırdım ben bu oyuna,
Ne kadar zor insanlara yaranmak.

Dokunsam teline dertli öter sazım,

Şerefsizin şerri ile övünür,
İşte aptal olan böyle avunur,
Arsızları hırsızları savunur,
İki yüzlü yalakçıya bak hele.

Ancak böyle olur art niyet artçı,

Bir kelimen olur binbir kelime,
Kimse uymaz irfan ile İlime,
Diken batsın bu susmayan dilime,
İşte oyerde yalakçının hası var.

İki ayaklı tilkilere has leşler,

Yalakçılar yalakçılkta ne bulmuş,
Memlekette doğru olmak suç olmuş,
Her yanımız galleş insanla dolmuş,
Lanet olsun yalancıya haksıza.

Kim olursa olsun yalancı kulsa,

Maksadı insanı işletmek aklı,
Her şey açık net ortada olurmu saklı,
Haksıza haksız de haklıya haklı,
Yalancıyı savunmak sanamı kaldı.

Şunu bilki dolu bardak ters durmaz,