Her yanı yemyeşil cana can katar,
Atam dedem hale orada yatar.
Toprak damlarında baykuşlar öter,
Gördüm bizim Köyde kimse kalmamış.
Hasret kaldık eşe dosta yârene,
Ay ile Güneşten bence farkı yok,
Yüreğimde sevda kalbimdeki ok,
Önce pişman olup sonra olma şok,
Dalında yeşeren gülü soldurmam.
Sessiz gecelerin fosfor ışığı,
Saklar gizli yüzünü geçek dost dersin,
İki yüzlü şeytan yanar dönersin,
Ne diyemki Allah belanı versin,
Güvenmiştim sana ulan şerefsiz.
Aslında senbir yaşayan ölüsün,
İnan bana korkağın peşinden koşmam,
Bilirim haddimi sınırı geçmem,
Darıldığım çeşmeden kırk yıl su içmem,
Hiç bir zaman haininin dostu olmadım.
Bülbülün marazı bilmem gülemi,
Özgecan'a yakışmadı bu ölüm,
Nasıl kıydın dinsiz İmansız zalim,
Daha ne diyeyim tutuldu dilim,
Özgecan'a yas tutuyor Türkiye.
İnsan değil bunu yapan yabani,
Bak şu kaderime karalı bahta,
İnsanlar iki yüzlü sahtemi sahte,
Hanımıda evlatıda çıkarsam tahta,
Yinede kıymetin yoktur Veysel'im.
İki ayak üstünde dizede gelsen,
Gönlüm vazgeçmez inattan,
Çile zindan bu hayattan,
Olur olmaz sümsük itten,
Yılma garip Veysel yılma.
Sakın kimseye dokunma,
Her İnsan Ana rahminde ürer,
Gelir bu Dünyaya bir hayat sürer,
Can çıkar bedenin toprağa girer,
Ölümden öteye yol bulamazsın.
Sade bu Dünyada dört bir yanın yol,
Kimi sağa çeker kimisi sola,
Girmişiz sonu yok çıkılmaz yola,
Halk olarak vermek lazım kol kola,
Zalimlere vermeyelim Meydanı.
Nefse yenik düştü paracı pulcu,
Yanlış yolu fark edince çark ettim,
Zalim zorba dostumda olsa terk ettim,
Kırk üç yıldır bende şunu fark ettim,
Dünya bile zorbaların Dünyası
Güçlü olan güçsüzleri susturan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!