Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bir kelimen olur binbir kelime,
Kimse uymaz irfan ile İlime,
Diken batsın bu susmayan dilime,
İşte oyerde yalakçının hası var.

İki ayaklı tilkilere has leşler,

Yalakçılar yalakçılkta ne bulmuş,
Memlekette doğru olmak suç olmuş,
Her yanımız galleş insanla dolmuş,
Lanet olsun yalancıya haksıza.

Kim olursa olsun yalancı kulsa,

Maksadı insanı işletmek aklı,
Her şey açık net ortada olurmu saklı,
Haksıza haksız de haklıya haklı,
Yalancıyı savunmak sanamı kaldı.

Şunu bilki dolu bardak ters durmaz,

Yalancı İnsanları kalbimden sildim,
Diyorum Dünyaya ben niye geldim,
Öncelikle şunu öğrendim bildim,
Gerçeklere yer yoktur Yalancılar Oldukça.

Çözülmez Dünyanın sırları saklı,

Bunca rezilliğe alışmış millet,
Eksik olmaz başından her türlü illet,
Boş ver başkasını kendi işini hallet,
Gelen memnun giden memnun Veysel sanane.

Bu dünyada rast gelinmez alime,

Fani yani çürük zemin,
Buysa olmaz olsun namın,
Bitmiyor kederin gamın,
Dünya Dünya yalan Dünya.
Yeter gayrı ulan Dünya.

Dürüstlük pazardan satın alınmaz,
Ölmek bayılmak değil kolay ölünmez,
Bin sözünde tek bir doğru bulunmaz,
Olmaz bu kadarda ulan şerefsiz.

Olmaz böyle masum canlar yakarak,

Dünya ateşe yansa kafayı takmaz,
Ne var diye dönüp geriye bakmaz,
Ağlamaz sızlamaz göz yaşı dökmez,
Dünya gamsızların umrunda değil.

Ona göre karnı doyarsa hoştur,

Dünya için kalp kırmaya değermi,
İnsan üçe beşe boyun eğermi,
Helal kazanç varken haramı yermi,
Üç günlük Dünyada dürüst olmalı.

İnsan dürüst doğup dürüst ölmeli,

Şeytan ile şere şer işe koşan,
Gerçekleri yalan gibi konuşan,
İtten beter leşin peşinde dolaşan,
Arsızdaki utanmadık yüze bak.

Böyle ite ancak böyle demeli,