Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ne söylese binbir sözüde yalan,
Sade zorbalıkta çareyi bulan,
Dün ne idin bu gün ne oldun ulan,
Bu günde aç yarında aç aç köpek.

Malkülk kalır yoktur kefinin cebi,

Geldi geçti işte bakma sen düne,
Bir bakarsın taş dolaşır pendine,
Her İnsanı nefsi düşman kendine,
Çile üstü çile dolu bu Hayat.

Bilirsin Dünyada çoktur nankörler,

Gözler kaşlar süzmeli,
Şeker bdem ezmeli,
Başında al yazmalı,
Bu güzel başka güzel.

Kalem kaş badem gözlü,

Döküldü dişlerim büküldü belim,
İki ayaklı şeytan zalimden zulüm,
Bazende tez zamanda gelmezki ölüm,
Bu güzelim Dünya dar geldi bize.

Aklar düştü gayrı gitmez saçımdan,

İster canını sık isterse tüken,
Yüne ben olurum boynumu büken,
Dostların gözünde olmuşum diken,
Bu Dünyada isteyenim yok benim.

Suistimal nedense olur iyi niyetim,

Üç günlük dünyada vermişiz mola,
Aklım almaz kader gözün kör ola,
Gelmiş geçmişlerle çıkarız yola,
Bu Dünyanın gerçekleri nerede.

Gelen geldi giden gitti kalanlar,

İnsanı ayırırsın adam seçersin,
Haksıza haklı der yemin içersin,
Sırat köprüsünden nasıl geçersin,
Bu Dünyanın öbür Dünyası varsa.

Bu Dünyadan başka Dünya var dersin,

Kendin sanar el malını kıskanır,
Koşar şer yolunda tanımaz sınır,
Hasiyetsiz kendisini ne sanır,
Gördüm ama böyle süzme görmedim.

Yalan yanlış yolda ömür çürüten,

Olsa nolur yatın olsada katın,
Dünyada her şeyi alsanda satın,
İster istemez kaçar rahatın,
Öylede boş böylede boş bu Dünya.

Her İnsan zenginlik hayali kurar,

Bu Dünya zengine güzeldir hoştur,
Aslında fakire yalandır boştur,
İstersen yaya git istersen koştur,
Dünya gariplerin çile Dünyası.

Yaşarken görürsün böylede olamaz,