Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yaradan Allah'tır yaradılan kul,
Kimi zengin doğar kimide yoksul,
Asırlardan beri tabi nice yıl,
Çözülmez Dünyanın sırrı çözülmez.

Canlıyıda cansızıda haktır yaradan,

Neden böyle yaptın amca oğlu ahmet,
Bu gidişle yağmaz üstüne rahmet,
Dosta iki adım gelsen bir zahmet,
Bir selamı bana çok gördün Ahmet.

Bir zamanlar çocukluğumuz harici,

İnsanda insanlık geçermiş kalpten,
Cahilin ne farkı vardır merkepten,
Hatırı hürmeti siliyor hepten,
Cahile insanlığı öğretmek çok zor.

Unutmuş saygıyı sivri zekalı,

Açtım interneti girdim faceme,
Selam Çağla dedim kızdı heceme,
Gel bu gece yoldaş ol sen geceme,
Çok güzeldir pek şirindir Çağla kız.

Benden selam Çağla kıza konyaya,

Uyan artık uyanda aç gözünü,
Kaideye bile almazlar sözünü,
Hain dostun şeytan görsün yüzünü,
Bu zamanda dar gün dostu bulunmaz.

Varsa elinde bol bol yerler içerler,

Bu Dünyada yaşamdanda ta öte,
Minnet etme olur olmaz her ite,
Hiç aldanma sahte yüzde şefkate,
Çakallardan Tilkilerden Dost olmaz.

Bulandırma çağlayan ser çeşmeni,

Babası çobandır evlatı ağa,
Şimdiki ayılar çıkmıyor dağa,
Bak hele şu kursaksızda kursağa,
Bu azgın nesilde bunuda gördük.

Azap ağa oldu ağalar azap,

İyi günde yiyip içtin,
Zalimlere kucak açtın,
Sonunda bırakıp kaçtın,
Yine çıktı suç üstüne.

Sanki dünyanın sahibi,

Sade akıllı insan çıkmaz rayından,
Asla geçmem rezillerin köyünden,
Vaz geçermi sandın huylu huyundan,
Çalar çarpar yine doymaz aç gözlü.

Kendini adapta etmiş harama,

Olmuştur müslüman kılıç zoruyla,
Fırsat bulsa gezer kızla karıyla,
Bazen karıştırır yaşı kuruyla,
Yezide gerçeği anlatamazsın.

Atar tutar boş konuşur düşünmez,