Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İyiden iyiye yıprandı beden,
Bende anlamadım sebebi neden,
Bıktım bu Dünyadan bıktım iyiden,
Akşam Gün batınca sabah olmasa.

İçinden çıkamam derine dalsam,

Ben bilirdim iki yüzlü olanı,
Adı üstünde sahtekâr çoktur planı,
Bir değil beş değil bitmez yalanı,
Sahtekârın sahtekârıda varmış.

Kendi aklı kendisine yetmeyen,

Gece saat sıfır üç sene iki bin on üç,
Yine koptu fırtına durum bir acayip güç
Üç aydır ben burdayım görmemiştim böyle hiç,
Yine coştu marmara on dört eylül sabahı.

Tuzla'dan bu tarafa vurur dalga sahile,

Herkesin malmülkü kendine haktır,
Varsa paran pulun yok ise yoktur,
Vade yetti engel olamaz doktor,
Omuzlar üstünde alır giderler.

Varsa malın mülkün her gün överler,

İlkbahar yaz sonbahar adıda güzdür,
Ömrüm çalar aylar yıllar hırsızdır,
Elli ise elli yüz ise yüzdür,
Üç günlüktür dünya ömür kısa yol.

Olurmu ölümün yaşlısı genci,

Önce iyi düşün İnsanca yaşa,
Şükret haktan gelen ekmeğe aşa,
İstersen ağa ol istersen Paşa,
Asıl gerçek dünya ordadır orda.

Yaşananlar hayatta sanki bir roman,

Laftan almaz sözden almaz yol bilmez,
Düşmana inat dosta iki adım gelmez,
Allah bilir böyleler sürünür ölmez,
Gamsız iddaasız Ördek kursaklı.

Ördek derken ördek bile bundan iyidir,

Sonuçta Dünyada Allah'a kulsun,
İnsan oğlu ne yitirdi ne bulsun,
Ne kadar mal mülkün olursa olsun,
Yiğitte olsan ölüm yıkar adamı.

Şu zalim Dünyaya canını adarsın,

Doğarsın büyürsün yaşar ölürsün,
Onu Allah bilir gider gelirsin,
Sen bu işi benden iyi bilirsin,
Her şey bu Dünyada ölünce biter.

Ne ararsın şerefsizde şerefi,

Dünya zenginlerin başının tacı,
Kim tanır fakiri yoksulu açı,
Boşuna zorlama inatçı keçi,
Herkes günü gelir ölür gidermiş.

Ne ettinse senin günahın sana,