Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bile bile doğru yoldan saparsın,
Nefis uğruna kör şeytana taparsın,
Ne yaparsan bu Dünyada yaparsın,
El ayağın şaşar hesap gününde.

Her derdine derman sandın paramı,

İnsan diyemezsin maymun heybetli,
Çoktur bizde çoktur koğu gıybetli
Konuştursan nankör sendende dertli,
Kalpten haset hesatlara inanma.

Yüze güler gelir dostum diyerek,

Ser vermez sırvermez kendin beğenir,
Akıllıyım diye içten sevinir,
Numarayla ağlar sızlar dövünür,
Her yerde her toplumda çok olur cambaz.

Sır vermez çıkar için canını adar,

Veresiye alıp peşin satılmaz,
Sözlerine çocukta olsa katılmaz,
Meydanlarda boş boş nara atılmaz,
Çoktur böyle huysuz dili uzunlar.

Gerçek İnsan kini örnek alırmı,

Eğerki ektiğin kurur bitmezse,
Eşin dostun seni mutlu etmezse,
Zamane Evlatına gücün yetmezse,
Her şeyi olduğu gibi kabül et.

Kendince ağayım paşayım dersin,

Çıkarcıdan hak isteme olursun suçlu,
Ezer geçer seni dinlemez güçlü,
Yorgun bitkin gönlüm doğuştan hınçlı,
Yaranmak istersen her şeyi görme.

Kim duyarki; sözlerin olsada gerçek,

Bu Dünyaya gelmek değil elinde,
İyi kötü kalbin ile dilinde,
Erkekde bayanda körpe gelinde,
Herkes kaderini yaşar Dünyada.

Eğer dolmuyorsa boş testi taşmaz,

Hele bak şu rezil nankör kediye,
Yalancı dolancı soysuz adiye,
Sadece sev allah yarattı diye,
Özde sözde adam değil her İnsan.

Her gün gram gram haram yutanlar,

Cennet oldun iki yüzlü olana,
Hal böyledir ne gerek var yalana,
Akıl ermez türlü türlü belana,
Dünya senin her kahrına alıştım.

Dünya sende yalancılar baş tacı,

İncedir zariftir İnsanın kalbinin köşkü,
Var ise içinde Şüpheyle kuşku,
Mecnunun Leylaya yandığı aşkı,
Aşk yanar kalbinde közden ibaret.

Düşünki herşeyin ilacı sabır,